အေမ

ခရီးေတြ ေလ်ွာက္ခဲ ့တာ
နာရီေပါင္း ဘယ္နဲ ေတာ့မလဲ ကြယ္...
အေမ့ပါးျပင္မွာ..
အသားေလးေတြက
တစ္ခ်ိဳ ့ေနရာ ပို
တစ္ခ်ိဳ ့ေနရာ လို နဲ ့
အရင္လို အေမ ့အသားအရည္ ေတြ မစိုေတာ့ဘူး ။

ဘဝဆိုတာ တိုက္ပြဲ လို ့
အားလုံး နီးပါး ေအာ္ေနခ်ိန္မွာ
အေမ ့ရဲ ့လက္ေတြနဲ ့
ေသေသ သပ္သပ္ အုပ္ကာမိုးေပးထားေတာ့
ပီပီ ျပင္ျပင္
မျမင္သာ ခဲ့ဘူးေပါ့ ေနာ္..။

ကန္သင္း တစ္ခု ကို
ထု ေကာင္းေကာင္း နဲ ့ဖို ့ဆည္ေတာ့..
စီးလာသမွ် ေရေတြ
စိမ္ ့ထြက္ ဖို ့အား နဲ သြားခဲ ့တယ္..
ဒီေတာ့
ဘယ္မွာ ေရလို အုံးမွာ လဲ ..။

အေမ ျပင္ေပးတဲ ့ထမင္းပြဲ မွာ
စာဖြဲ ့ေလာက္တဲ ့ဟင္းေတြ ထက္
ေမတၱာ ေတြ ေရာၾကိဳတဲ ့
ဟင္းခ်ိဳတစ္ခြက္ နဲ ့တင္ ထမင္း ျမိန္ေစခဲ ့တယ္..
အေမ ေျပာေနၾက စကားေလး က
"အိမ္ေထာင္ျဖိဳ စားဖိုက" တဲ ့..။

အေမ ့ခါးမွာ ဆင္တဲ ့ထဘီ (ထမိန္)
အေရာင္က ခပ္မွိန္မွိန္ ရယ္
ဒါေပမယ့္
အေမ ေျပာတာက..
"ကိုယ္က လူငယ္ သပ္သပ္ ရပ္ရပ္ ဝတ္္စား ရမယ္" တဲ့..။

အေမ ေျပာတတ္တာေလး တစ္ခု ရွိတယ္..
"အားလုံးထက္ မသာ ရင္ေတာင္
အားလုံး နဲ ့တန္းတူ လိုက္ေစခ်င္တယ္" တဲ ့..
ဘယ္ေတာ့ မွ ေအာ္ မေျပာဘူး
ဘယ္လို မွ ငို မျပဘူး
ရိုးရိုးေလး ပဲ ေျပာျပတတ္္တာေလ..။

သံေယာဇဥ္ ၾကီးလြန္းသူ
တစ္ခါတစ္ခါ ေတာ့
ပ်က္ဖို ့ျဖစ္လာတာ ကို ေျပာျပ
ေဒါသ ကင္းဖို ့လမ္းညြန္္
စခန္းတစ္ခု မွာ အတူဆုံ
ၾကံဳလာ တဲ ့ဒီခရီးေလး ကို
ေျဖးေျဖး ေလး ေလွ်ာက္ ခ်င္သူေပါ့....။ 

ရင္လိိႈင္းခတ္သံ

က်ဴးပစ္ရဲ႕ ၿမားခ်က္မွာ ငါတို႕မ်က္၀န္းေတြ မိုးလင္းခဲ့တယ္

အလြမ္းေတြကို ရင္ေငြ႕ေပးဖို႕

အဲဒီေန႕က မင္းနဲ႕ငါ

အႀကည့္ခ်င္း ဆံုခဲ့ႀကတယ္………

က်ဴးပစ္ရဲ႕ ၿမားခ်က္မွာ

ငါတို႕မ်က္၀န္းစကားေတြ မိုးလင္းတုန္း

အခ်စ္ေတြ အေငြ႕မပ်ံေစရေအာင္

မင္းနဲ႕ငါ ႏွစ္ေယာက္ထဲ နားလည္တဲ့

ဘာသာေဗဒနဲ႕

အဲဒီေန႕က ဖြဖြေလးသက္ေသတည္လို႕

ဒီတဒဂၤမွာ

ငါေငးရတယ္

ဒီတဒဂၤမွာ

ငါေဆြးရတယ္

ဒီတဒဂၤမွာ

မင္းရဲ႕ သက္ၿပင္းရွရွေအာက္

ငါ တိတ္တဆိတ္က်ရံႈးလို႕

ငါ့ခ်စ္ၿခင္းေတြ အလြမ္းသင့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္

မင္းအတြက္ဆို

ငါ ဆက္ၿပီး ၿငိေနဦးမယ္။

 

ရိုးေၿမက်(မံုရြာ)

ေတာ ေတာင္

ေတာင္စြယ္ ေတာတန္း
ပန္းရိုင္းေပါသည့္
စမ္းေခ်ာင္း လွ်ိဳေျမာင္
သားေကာင္မ်ားလဲ
ေအးသည့္အရိပ္
ၾကည္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္
တရားအားထုတ္
ျမတ္ေသာစိတ္ႏွင့္
ေသာကေတြေပ်ာက္
ေလာဘဘယ္ေရာက္
မာန္မေလွ်ာက္တဲ့
ဒီလမ္းေလးဟာ
ေအးခ်မ္းသာယာ
တခ်ိန္ကပါ ။

ေတာင္စြယ္ ဘယ္ဆီ
ေတာတန္းမရွိ
ပန္းရိုင္းန႔ံကင္း
စမ္းေခ်ာင္းရွင္းသည့္
ေတာင္ဂတံုးမွာ
၀မ္းေရး အတြက္
ေလာဘဖက္ျပီး
ခုတ္လိုက္သည့္ပင္ (သစ္ပင္)
တူးလိုက္ တြင္းထြက္
အျမစ္မက်န္
သစ္ပင္ငယ္ေတာင္
မထြက္ရဲပဲ
ဘယ္ဆီေရာက္လို႔
ဘယ္မွာေပါက္လဲ
သိသူရွိက
ေျပာျပခဲ့ပါ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အဌားရင္ဘတ္ထဲက ကဗ်ာ

လာပါ လာပါ ဆိုလို႔
အခ်စ္ေတြ တနင့္တပိုးထမ္းလို႔
နင့္အနား မင္းရဲ့အပါး
ရင္ခုန္သံစီးလို႔
အေရာက္လွမ္းခဲ့တယ္

ျပန္ပါ ျပန္ပါ ဆိုေတာ့လဲ
အလြမ္းေတြ တပံုတပင္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဖိနပ္ခပ္ပါးပါးနဲ႔
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေနတုန္း
မင္းေျပာလိုက္တဲ့
ေနာက္ဆံုးစကားကေတာ့
အခ်စ္ကို ခုတံုးလုပ္လိုက္သလိုပဲ

ဘာတဲ့

အခ်စ္ဆိုတာ
လမ္းေဘးကေရာင္းတဲ့
ဖရဲသီး တစ္စိတ္ေလာက္ေတာင္
မခ်ိဳျမိန္ဘူးတဲ့လား

ထားပါေတာ့
ခ်စ္တတ္တဲ့တေန႔
ဖရဲသီးတစိတ္က
မင္းအတိတ္ဘ၀က
ငါလို ကစားစရာ အရုပ္ေတြအေၾကာင္း
ေျပာျပလာပါလိမ့္မယ္ ။

ရင္ဘတ္ငွားသည္ (သတ္ပံု အမွားမ်ားပါလွ်င္ ျပင္ဆင္ေပးၾကပါ)

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

တနလၤာေလးရဲ႕ ဝိဥာဥ္

ေလာကၾကီးက ဗို႕အားနည္းနည္းနဲ႕

လင္းေခြေနရတယ္...

ငါဟာ မင္းရဲ႕ ေနဝင္ဆည္းဆာေလးပါ..

ငါလက္ျပနူတ္ဆတ္ခ်ိန္ထိေနပါရေစ..

ျပီး..မင္းရဲရင္႔စြာ လင္းထိန္ပါ..

ဒီညဟာမင္းနဲ႔အလုိက္ဖတ္ဆုံး

ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္။

ဘာေၾကာင္႔ လူေတြက တနလာၤကုိ မုန္းၾကပါလိမ္႔..

ငါကေတာ႕ တနလၤာသားမို႕ တနလၤာေလးကုိ ခ်စ္တယ္။

အဲ႔ဒီေန႔မွာပဲ

ငါဟာေမြးဖြားသန္႔စင္ခဲ႕တယ္..

ေႏြေနဦးရဲ႕ တနလၤာမနတ္ခင္းေလးက

ငါ႔ကုိ ေပြ႔ဖတ္ၾကဳိဆုိလို႕...

ကမၻာေျမရဲ႔ရနံ႔ကုိေတာင္ သယ္ေဆာင္ထိေတြ႔ေစတယ္..။

ဒါဟာ လတ္ဆတ္သန္႔ရွင္းတဲ႔

ခ်စ္ျခင္းတရားေတြလည္း ျဖစ္နုိင္ေကာင္းရဲ႕..။

ေက်းဇူးပါ...

ဘာေၾကာင္႔မ်ား မ်တ္ရည္ေတြနဲ႔

ငါ မင္းကုိနူတ္ဆတ္မိပါလိမ္႔...။

ေနာင္တေတြနဲ႕

ျပကၡဒိန္ရႊက္ကုိလႊင္႔..

နယ္ေျမသစ္ရွိလိမ္႔နိူး..

အမွန္တရားမ်ားေတြ႕လိမ္႕နိူးနဲ႕

ငါထြက္ခြာရဦးမယ္..။

စိတ္ထဲမွာေတာ႕

အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါျမည္ဟီးလ်တ္

မင္းကုိ ကတိေတြအထပ္ထပ္ေပးေနမိတယ္....

မင္းၾကားပါ...

အမွားအယြင္းမရွိ....

ငါအျပီးအပုိင္ထြက္ခြာခြင္႔ရတဲ႕ေန႕ေရာက္တဲ႔အထိေပါ႕..

 တနလၤာေရ......

မင္းရင္ခြင္ထဲမွာမွီခုိျပီး အေပ်ာ္ျပဳံးနဲ႕

ငါထြတ္သြားမွာပါ...။

ငါလာခဲ႕တုန္းကလိုပဲ

မင္းအျပဳံးေလးနဲ႕

ငါ႔ကုိနူတ္ဆတ္ပါ။

ေမာင္သစၥာ

ခ်စ္သူသိေစ

ၾကယ္စင္ေတြ  ျဖန္႔က်ဲ.........
အဆံုးအစမရွိတဲ႔  ေကာင္းကင္ရင္ဘတ္ထဲ.....
အျပာေရာင္ျဂိဳလ္တစ္ခု.........
တည္ေဆာက္ေနခဲ႔တယ္........။
မင္းတစ္ေယာက္  ခုိလွဳံဖို႔ေပါ႔ကြယ္......။
အၾကင္နာေတြ  စုိက္ပ်ိဳး.......
ထာ၀စဥ္ မညိွဳးေလမဲ႔  အခ်စ္ပန္း......
ငါ႔ႏွလံုးသား ဥယ်ာဥ္မွာ ပြင္႔လန္းလုိ႔ေနျပီ...
မင္းတစ္ေယာက္  ပန္ဆင္ေစေတာ႔ကြယ္....။
ရင္ခုန္သံေတြ  ေျမမွာခ်နင္း.........
ငါ႔ႏွလံုးသားကို  ၾကည္ျဖဴစြာ
လမ္းခင္းေပးလိုက္ခ်င္တယ္...........
(အပူအပင္ ကင္းမဲ႔စြာနဲ႔) .........
မင္းတစ္ေယာက္ နင္းေလွ်ာက္ေစေတာ႔ကြယ္...။
တခါတခါေတာ႔လဲ.........
ကမၻာကို တိုင္တည္ျပီး..............
စၾကာ၀ဠာၾကီးတစ္ခုလံုး ျမည္ဟီးသြားတဲ႔အထိ
မင္းသိေအာင္ ေအာ္ေျပာလုိက္ခ်င္တယ္......
ငါ႔အသဲ ငါ႔အသက္နဲ႔ ထပ္တူ
မင္းကို ခ်စ္တယ္.........။

 မိုးနတ္ၾကယ္စင္

အခ်စ္ဆိုတာ.....

တခါတခါ.....အခ်စ္ဆုိတာ....
ဘယ္လိုတြက္တြက္ အေျဖမထြက္ႏိုင္တဲ႔
ပုစၦာတစ္ပုဒ္လုိ ခက္ခဲနက္နဲရွဳပ္ေထြးတယ္....။
တခါတခါ......အခ်စ္ဆုိတာ......
ႏူးညံတဲ႔ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕
ရယ္သံေလးလုိ ခ်ဳိျမလို႔ အျပစ္ကင္းစင္ေနခဲ႔တယ္..။
တခါတခါ ....အခ်စ္ဆုိတာ.....
အေျပာေကာင္းသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လို
တသသနဲ႔  စြဲလန္းေစတတ္ေသးတယ္.....။
တခါတခါ.....အခ်စ္ဆုိတာ......
မရည္ရြယ္ပဲ ေရးလုိက္မိတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ....။
တခါတခါ.....အခ်စ္ဆိုတာ......
မိန္းမလွေလးတုိက္တဲ႔ ၀ုိင္တစ္ခြက္လုိ
ဆြဲေဆာင္မွဳအျပည္႔နဲ႔ ယစ္မူးေစတတ္ေသးတယ္..။
တခါတခါ......အခ်စ္ဆုိတာ........
စိတၱဇညရဲ႕ ကာရံမဲ႔တဲ႔
ၾကယ္ေၾကြသံလို................
တခါတခါ.....အခ်စ္ဆိုတာ........
ဒီလုိနဲ႔ .....အခါေပါင္းမ်ားစြာမွာပဲ.........
ငါကိုယ္တုိင္လဲ အခ်စ္နဲ႔ေ၀းကြာေနခဲ႔တယ္.....။
ဘယ္အခါက်မွ နီးရမယ္.  ငါမသိႏုိင္ဘူး.......။
တကယ္ဆုိ ဇာတ္သိမ္းဟာ မင္းလက္ထဲမွာမုိ႔.......
ငါကံေကာင္းဖုိ႔ တုိးတိုးေလး ဆုေတာင္းေနရံုကလြဲလုိ႔..........

 မိုးနတ္ၾကယ္စင္