ျပန္လာပါသားၾကီးေရ '

*••.¸¸☾☆★¸¸.•*¨*••.¸¸☾☆¸.•*¨*★☆☾
☆ သားဆုိတာမိသားစုအတြက္အားကုိးစရာျဖစ္ေစရမယ္လုိ႕
မေလးဆုိတဲ့နုိင္ငံထြက္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သားၾကီးေရ..

☆ ၾကားရတဲ့သတင္းေတြေၾကာင့္
ရတက္မေအးလုိက္တာ..

☆ ဖုန္းေလးထဲကတဆင့္ သားက စိတ္မပူနဲ႕အေမတဲ့
ဘယ္လုိပဲေတြးေတြး
မ်က္စိေရွ႕မေရာက္လာေသးသ၍
အေမစိတ္မေအးရပါဘူးသားရယ္…
ဆားနဲ႕ပဲစားရပါေစ…ျပန္လာခဲ့ပါ….

☆ အေမေငြမမက္ပါဘူး..
အေမ့အတြက္ေတာ့ သားက ဘာနဲ႕မွမလဲနုိင္တဲ့ရတနာပါ..
မင္းအေဖခ်န္ခဲ့တဲ့ ယာကြက္မွာေအးေအးလူလူၿခံစုိက္စားမယ္ေလ…

☆ ေပါင္မုန္႕ ပီဇာ ေတြေလာက္မခန္းနားေပမယ့္
ကိုယ့္နုိင္ငံမွာ ထမင္းၾကမ္းခဲယပ္ခပ္စားရတာ ေအးခ်မ္းပါတယ္..
အေမ့ရင္ခြင္ကို အျမန္ျပန္လာပါသား…..

☆ သားနဲ႕အတူ မေလးမွာရွိေနတဲ့ ျမန္မာနုိင္ငံသားအားလံုး
ေဘးရန္ကင္းစြာ ျပန္လာနုိင္ၾကပါေစ..

*••.¸¸☾☆★¸¸.•*¨*••.¸¸☾☆¸.•*¨*★☆☾

Linn Lat Kyal '

ဘဏ္လုယက္မႈက ရတဲ့ သင္ခန္းစာ

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
သင္ေလ့လာထားမႈ အေပၚမွာပဲ အာရုံစုိက္တာကုိ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းတဲ့ ပရုိ လုိ႔ေခၚတယ္
တရုပ္နုိင္ငံ ဂြမ္ေဇာင္းၿပည္နယ္ ဘဏ္လုယက္မႈ တခုမွာ လုယက္သူေတြက ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ရြယ္ၿပီး ဒီလုိေအာ္ပါတယ္ ။
" မလႈပ္နဲ႔ ၊ ပုိက္ဆံဆုိတာ နုိင္ငံေတာ္ပုိင္ ပစၥည္းၿဖစ္တယ္ ၊ မင္းတုိ႔ ပုိင္တာ ဆုိလုိ႔ မင္းတုိ႔ အသက္ပဲ ရွိတယ္ "
ထုိအခ်ိန္မွာ မလုံမၿခဳံ အဝတ္အစား ဝတ္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက စားပြဲေပၚ လွဲခ်လိုက္တဲ့အခါ
လုယက္သူက

ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးတဲ႔လား

ျမန္မာ႔လြတ္လပ္ေရး၏ ဖြားဖက္ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ (သုိ႔) တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု၊ လူနည္းစုအသီးသီး တုိ႔၏ တန္းတူညီမွ်ေရး၊ လြတ္လပ္ေရး၊ အသိအမွတ္ျပဳေရး ႏိုင္ငံေရးအာဏာႏွင္႔ ေနရာတုိ႔အတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္လွ်က္ရွိေသာ လက္နက္ကိုင္စစ္ပြဲမ်ားသည္ နွစ္ေပါင္း (၆၀) နီးပါးၾကာျမင္႔ေနၿပီ ျဖစ္သည္။
တစ္တုိင္ျပည္လုံး စီးပြားေရး ခၽြတ္ခ်ဳံက်ျဖစ္ေစခဲ႔တဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီးကို ၿငိမ္းသတ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဒီမိုကေရစီအစုိးရသစ္ရဲ႔သမၼတႀကီး၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမႈနွင္႔ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းရဲ႕ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဗီဇာကဒ္ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ႔ မစ္ရွင္အဖြဲ႔၊တုိ႔သည္္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အားထုတ္မႈမ်ားကို အစုိးရသစ္သက္တမ္း အစမွာဘဲ ဆက္တုိက္ျပဳလုပ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကသည္။ အစုိးရသစ္၏၂၀၁၁/၂၀၁၂ ဒီမိုကေရစီ ေဖၚေဆာင္ ႏွစ္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆာင္ ရြက္ခ်က္မ်ားသည္ အထုိက္အေလ်ာက္ေအာင္ ျမင္မႈမ်ားရရွိေနၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္းကို သတင္းမီဒီယာမ်ားနွင္႔ ျမန္မာ့အေရးႏွင္႔ ျမန္မာ႔အရင္းအျမစ္မ်ားစိတ္၀င္စားေသာႏုိင္ငံမ်ားက ခ်ီးက်ဴးေထာပနာျပဳေနၾကပါ ေသာ္လည္း ကခ်င္ျပည္နယ္စစ္ေဘးသင္႔ခံရေသာ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ား အဖုိ႔မွာေတာ႔မီးခုိးလုံးမ်ား၊ေလယာဥ္သံမ်ား၊စက္ေသနတ္သံမ်ားအၾကား အသက္မ၍ ေျပးလႊားေနရတုန္း ပင္ျဖစ္သည္။ ပုံသ႑ာန္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အႏွစ္သာရၿငိမ္းခ်မ္းေရး ထုိးစစ္ဆင္မႈမ်ား၊ အပစ္အေခတ္မ်ား ခဏ တာရပ္စဲ သြားျခင္း၊ လက္နက္အင္အားမမွ်တလို႔ ခဏတာအင္းအား ျပန္လည္ စုေဆာင္ျခင္း၊ ရာသီဥတု ဆုိးရြားလို႔ ယာယီထုိးစစ္ဆင္မႈမ်ားနားေနျခင္း၊တစ္ဖက္ႏွင္႔တစ္ဖက္ေတြ႔ဆုံ၍ စကားေခၚၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပြဲျပဳလုပ္ျခင္းစတဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ပုံသ႑ာန္ၿင္မ္းခ်မ္းေရးလို႕ေခၚဆုိပါသည္။

ျပည္သူလူထုအေပၚမတရားဖိနွိပ္မႈမ်ား၊ အဓမၼခိုင္းေစမႈမ်ား၊ မမွ်တသည္႔အခြန္အခမ်ား၊ ဥပေဒမ်ားထုတ္ၿပီး လုပ္ကြက္၊ စားကြက္မ်ားပုံေဖၚေဆာင္ရြက္တဲ႔ စီမံကိန္းမ်ား၊ အျမတ္ထုတ္မႈမ်ား၊ မတရားဆက္ဆံမႈမ်ား စတဲ႔အရာမ်ား အားလုံးးသည္ပင္ ပုံသ႑ာန္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအသြင္ေဆာင္သည္။ လက္နက္အင္အားျဖင္႔ တစ္ဖက္မွအႏုိင္ယူစုိးမိုး ထားၿပီးတုိက္ခိုက္မႈမ်ားမရွိျခင္းကိုလည္း ပုံသ႑ာန္ၿငိမ္ခ်မ္းေရးဟုပင္ ယူဆႏုိင္ ပါသည္။ ပုံသ႑ာန္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈသည္ၾကားကာလအေနအထားတစ္ရပ္ျဖစ္ေလ႔ရွိၿပီးညီညြတ္မွ်တေရး၊ေဆြးေႏြးမႈမ်ားရွိမႈမရွိမႈေပၚမႈတည္၍ အျပည္႔အ၀ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးဆီသုိ႔ျဖစ္ေစ သုိ႔မဟုတ္ စစ္ပြဲဆီသုိ႔ျဖစ္ေစ ျပန္လည္ဦးတည္ေစႏုိင္ပါသည္။
အႏွစ္သာရၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိသည္မွာ တရားမွ်တမႈပင္ျဖစ္သည္။ အႏွစ္သာရၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဖၚေဆာင္ ေသာအဆင္႔မ်ားစြာရွိၿပီး အဆင္႔တုိင္းအဆင္႔တုိင္းတြင္မတရားမႈမ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္ရမည္။မွ်တမႈရွိတဲ႔ စီးပြားေရး၊ စနစ္ျဖစ္ရမည္။ လူနည္းစုနွင္႔လူမ်ားစုအတြင္း တစ္ဦးနွင္႔တစ္ဦးမွ်တမႈကို အေျခခံေသာ ဆက္ဆံေရးတည္ရွိေစရ မည္။ လူမ်ဳိးကိုအေျခခံေသာခြဲျခားမႈမ်ား၊ က်ားမအေပၚအေျခခံေသာခြဲျခားမႈမ်ား၊အရည္အခ်င္းေၾကာင္႔မဟုတ္ဘဲ အသင္းအဖြဲ႔လူတန္းစား၊ အေနအထားေၾကာင္႔ခြဲျခားဆက္ဆံခံရျခင္းတုိ႔ကို ဖယ္ရွားေပးရမည္။ဒီမိုကေရစီေဖၚ ေဆာင္ရာတြင္အႏွစ္သာရၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ အေရးႀကီးဆုံးအခန္း က႑မွ ပါ၀င္သည္။ အႏွစ္သာရၿငိမ္းခ်မ္းေရး တြင္ႏုိင္ငံေရးတန္းတူညီမွ်မႈသည္ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္သည္။

အပစ္အေခတ္ရပ္စဲျခင္းသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမဟုတ္ေသး။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လက္နက္ကိုင္လူမ်ဳိးစုမ်ားနွင္႔ စစ္အစုိးရၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို စစ္အစုိးရလက္ထက္တုိင္းတြင္ အႀကိမ္ အႀကိမ္ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ္လည္း ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးမေျပာနဲ႔ ယာယီၿငိမ္း ခ်မ္းေရးပင္မတည္ေဆာက္ႏုိင္ ခဲ႔ၾကပါ။ အေၾကာင္းကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲျခင္းသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမဟုတ္ေသး ေသာေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။ႏူနာေရာဂါစြဲကပ္ေနတဲ႔ ဥပမာမ်ဳိးလိုပါဘဲ ယားယံသည္႔အခါတြင္သာ မီးဖုိဆီသုိ႔ေျပးၿပီ ႏူနာကိုမီးကင္ သလိုမ်ဳိး အယားသက္သာသြားတဲ႔အခါ မီးဖုိမွေခတၱခြာေနၿပီး တစ္ခါျပန္ယားတဲ႔အခါ မီးဖုိဆီသုိ႔ျပန္ေျပး မီးကင္၊ သည္လိုနဲ႔ဘဲခြာလိုက္ကင္လိုက္နဲ႔ဘဲ တေန႔တျခားေရာဂါသာရင္႔လာတယ္ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္း သြားျခင္းမရွိပါဘူး။ အမွန္တကယ္က အျမစ္တြယ္ေနတဲ႔ေရာဂါကို အျမတ္ျဖတ္ကုသတဲ႔ကုထုံးကို အသုံးျပဳၿပီး ကုသရမည္ျဖစ္ေပသည္။ ယၡဳလက္ရွိအစုိးရသစ္လက္ထက္ထက္တြင္လည္း ႏိုင္ငံ၏လက္နက္ကိုင္လူမ်ဳိးစု လူနည္းစုတုိ႔၏ ႏွစ္ၾကာရွည္စြာ အျမစ္တြဲစြဲကပ္ေနခဲ႔တဲ႔ျပည္တြင္းစစ္ေရာဂါႀကီး၏ အရင္းအျမစ္ကို မကုစားႏုိင္သေရြ႔႔ ကာလပတ္လုံးသည္ ႏူနာမီးကင္သလိုမ်ဳိးအျဖစ္မ်ဳိးသာ ျဖစ္ေနေပလိမ္႔ဦးမည္သာ ျဖစ္သည္။

အပစ္အေခတ္ရပ္စဲျခင္း၏အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ“ ပဋိပကၡထိန္းခ်ဳပ္ေရးႀကိဳးပမ္းခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။” တကယ္တမ္းေတာ႔ အပစ္ရပ္စဲသေဘာတူညီခ်က္မ်ား၏ စည္းမ်ဥ္းမ်ားသည္ႏုိင္ငံေရးအရေျဖရွင္းခ်က္ သုိ႔မဟုတ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီခ်က္မ်ားထက္ စစ္ေရးအရရပ္စဲျခင္းနဲ႔သာ သက္ဆုိင္ေနသည္။ေရာဂါ၏အရင္းအျမစ္မ်ား သေဘာတရားအရေျပာရရင္ ပဋိပကၡေျဖရွင္းေရး ခ်ဥ္းကပ္နည္းမ်ားသည္ ပဋိပကၡ၏ အေၾကာင္းအရင္းမ်ား ေနာက္ကြယ္မွ အရင္းခံၾကသည္႔ကြဲလြဲခ်က္မ်ားျပႆနာကို ကိုင္တြယ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံမွလူမ်ုိးစုမ်ား၏ အဓိကမေက်နပ္မႈမ်ားမွာ ႏိုင္ငံေရးဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ရာ၌ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ လူမ်ဳိးစုအမွတ္လကၡဏာမ်ား ထိန္းသိမ္းရာလည္းေကာင္း၊ တန္းတူအခြင္႔ အလမ္းမ်ားကင္းမႈျပေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
အစုိးရ၏အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးမ်ားသည္ ပဋိပကၡေလ်ာ႔ပါးေရးအပိုင္း တုိးတက္လာမႈကို အက်ဳိးျဖစ္ေစခဲ႔ ေသာ္လည္း လူမ်ဳိးစုမေက်လည္မႈမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးအရေျဖရွင္းေရးနွင္႔ပတ္သက္၍ မည္႕သည္႕တုိးတက္မႈမွ် မရွိေစဘဲ၊ အက်ဳိးမဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုသာျဖစ္ေပၚေစခဲ႔သည္။

၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပုံသည္ စစ္အစုိးရကခ်ဳပ္ကိုင္ထားျခင္းႏွင္႔အတူ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတြင္ စစ္တပ္၏ဦးေဆာင္မႈ အခန္းကို အေျခခံဥပေဒသစ္၏ အေျခခံမူတစ္ရပ္အျဖစ္ ခ်မွတ္ခဲ႔သည္။ဆုိလိုသည္မွာ ပါလီမန္အမတ္ေနရာ (၂၅%) ကို စစ္တပ္အရာရွိမ်ားအတြက္ သီးသန္႔ဖယ္ထားကာ သမၼတရာထူးအတြက္လည္း စစ္ဘက္အေတြ႔ အ ႀကံဳ႔ရွိရန္နွင္႔ကာကြယ္ေရး၊ျပည္ထဲေရး၊ နယ္စပ္ေဒသေရးရာ၀န္ႀကီးမ်ားကို စစ္တပ္အတြက္ သီးသန္႔ ထားရန္ သတ္ မွတ္ထားျခင္းအားျဖင္႔ ဥပေဒျပဳအာဏာႏွင္႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို စစ္တပ္ကလုံး၀ခ်ဳပ္ ကိုင္မည္ ဟူ၍ျဖစ္သည္။
ထုိအျပင္လူမ်ဳိးစုလူနည္းစုမ်ားကို ဗမာလူမ်ဳိးလူမ်ားစုနွင္႔ တန္းတူအခြင္႔အေရးမ်ားေပးရန္ အာမခံမႈမရွိေပ။အရင္းခံ ႏုိင္ငံေရး (ေရာဂါ၏ မႈလဇစ္ျမစ္)ႏွင္႔ လူမ်ဳိးစုေရးမေက်နပ္ခ်က္မ်ား မေျဖရွင္းဘဲရွိေနသ၍ ကာလ ပတ္လုံးျမန္မာႏုိင္ငံသည္ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡသံသရာ အသစ္တဖန္ လည္ေနဦးမည္သာျဖစ္သည္။၂၀၁၁-၂၀၁၂ ကာလအတြင္း အစုိးရသစ္၏ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာထားႏွင္႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား
၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရသစ္သည္ ဒီမိုကေရစီအသံမ်ားဟစ္ေၾကြးကာ နန္းတက္လာခဲ႔ၿပီးေနာက္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖၚေဆာင္ရန္အတြက္ မီဒီယာမ်ားမွတဆင္႔ လူသိရွင္ၾကား ပထမဆုံးအႀကိမ္ ဖိတ္ခၚခဲ႔ၿပီး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာျဖစ္ပြားေနခဲ႔ေသာ ျပည္တြင္းစစ္ကို ရပ္တန္႔ရန္သုိ႔မဟုတ္။ ႏိုင္ငံတကာက ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံဟု အသိအ မွတ္ျပဳရန္ (သို႔) တရား၀င္အစုိးရျဖစ္ေၾကာင္း ျပသရန္ဆုိတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ မ်ဳိးစုံတုိ႔ျဖင္႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လႊတ ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးျဖင္ ႔၂၀၀၈ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပုံ အသက္ရာေက်ာ္ တည္ၿမဲေရး စီမံခ်က္ျဖင္႔ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးမစ္ရွင္ကို စတင္အေကာင္ထည္ေဖၚရန္ ႀကိဳးစားခဲ႔ပါသည္။

ယင္းမစ္ရွင္တြင္ အဆင္႔(၃) ဆင္႔ပါရွိၿပီး ပထမအဆင္႔တြင္ ျပည္နယ္အဆင္႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ရန္လိုမႈ ပစ္ခတ္
တုိက္ခုိက္မႈမ်ား ရပ္စဲရန္ျဖစ္သည္။ ဒုတိယအဆင္႔တြင္ျပည္ေထာင္စုအဆင္႔ျဖင္႔ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖဳိးေရး လုပ္ငန္း မ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးတုိက္ဖ်က္ေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္၊ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား ထူေထာင္ရန္၊လႊတ္ေတာ္တြင္ပါ၀င္ၿပီး ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္အတြင္း၌ျပင္ဆင္ရန္ႏွင္႔ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအရ တစ္ခုတည္းေသာ လက္နက္ကိုင္တပ္မေတာ္အျဖစ္ ရပ္တည္ေရးညွိႏူိင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ျဖစ္သည္။ တတိယအဆင္႔တြင္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္အတြင္း သေဘာတူလက္မွတ္ ေရးထုိးရန္နွင္႔ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရး မျဖစ္မေနလုပ္ ေဆာင္ရန္ျဖစ္သည္။ ယင္းကိုအေကာင္ေဖၚ လုပ္ေဆာင္ရန္ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမႈ (၈) ခ်က္ျဖင္႔ စတင္ အေကာင္ထည္ေဖၚခဲ႔သည္။

သမၼတဦးသိန္စိန္၏ ျပည္ေထာင္စုအဆင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးျခင္းမႈ (၈) ခ်က္
(၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ေမလ(၃)ရက္)
(၁) ျပည္ေထာင္စုအတြင္းအၿမဲအတူတကြပူးေပါင္းေနထုိင္ေရး။
(၂) ျပည္ေထာင္စုမၿပိဳကြဲေရး၊ တုိင္းရင္းသားစည္းလုံးညီညြတ္္မႈ မၿပိဳကြဲေရး၊ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာ တည္တံ႔ခုိင္ၿမဲေရး၊ တုိ႔ကိုသေဘာတူေရး။
(၃) စီးပြားေရးလုပ္ငန္း၊ ဖြ႔ံၿဖဳိးတုိးတက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ဥပေဒနွင္႔အညီပူးတြဲ၍ တရား၀င္ေဆာင္ရြက္ေရး။
(၄) မူးယစ္ေဆး၀ါးႏွင္႔ စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစတတ္ေသာ ေဆး၀ါးမ်ားတုိက္ဖ်က္ေရးအား ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္ေရး။
(၅) ပါတီေထာင္၍ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ေရး။
(၆) ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအား လက္ခံရန္ႏွင္႔ျပင္ဆင္လိုသည္႕ကိစၥမ်ားရွိပါက လႊတ္ေတာ္အတြင္း၌ အမ်ားသေဘာတူ ဆႏၵနွင္႔အညီေဆာင္ရြက္ေရး။
(၇) ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းသုိ႔ အၿပီးအပိုင္၀င္ၿပီး ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒႏွင္႔ အညီ တန္းတူညီတူေနထုိင္၊ သြားလာ၊ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေရး။
(၈) ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒနွင္႔အညီ တစ္ခုတည္းေသာလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔အျဖစ္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကို ညွိနူိင္းေဆာင္ရြက္ေရး တုိ႔ျဖစ္သည္။

ယင္းလမ္းစဥ္အရ ၂၀၁၂ ခုနွစ္တြင္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္း (၁၁) ဖြဲ႔နွင္႔ ပထမအဆင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္မွတ္ေရးထုိးႏုိင္ခဲ႔ၾကသည္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထုိးထားသည္႔ အဖြဲ႔စည္းတစ္ဖြဲျဖစ္သည္႔ ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ေကာင္စီ (RCSS/SSA) ၏ အစုိးရ၏ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမႈအေပၚ ထားရွိေသာသေဘာထား အခ်ဳိ႕မွာ
(၁) ဦးသိန္းစိန္အစုိးရ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူ အခ်က္ (၁) ကို အေကာင္ထည္ေဖၚ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈရွိျခင္း၊ ယုံၾကည္မႈရွိခင္း၊ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း၊ တန္းတူညီမွ်ရွိျခင္း၊ေအးအတူပူအမွ်ရွိုျခင္း၊ စသည္႕အခ်က္မ်ားပါ၀င္ရေပလိမ္႔မည္။
(၂) ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုဒီမိုကေရစီစနစ္ကို က်င္႔သုံးၿပီး တန္းတူညီမွ်မႈရွိပါက အခ်က္ (၃)ျဖစ္သည္႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားလည္း အလိုအေလ်ာက္ တုိးတက္လာပါလိမ္႔မည္။
(၃) အခ်က္(၅) ပါတီထူေထာင္ျခင္းႏွင္႔ပတ္သက္၍ ၿပီးျပည္႔စုံေသာ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ေပၚေပါက္လာ ၿပီးမွသာလွ်င္ ထည္႔သြင္းစဥ္းစားႏုိင္မည္ျဖစ္ပါမည္။
(၄) ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို တုိင္းရင္းသားျပည္သူမ်ားအားလုံး ေက်နပ္လက္ခံႏုိင္သည္႔အဆင္႔အထိ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ တာ၀န္ယူျပင္ဆင္ေပးပါမည္ဟူေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အတည္ျပဳသတ္မွတ္ ၿပီးမွသာလွ်င္ အေျခခံဥပ ေဒေရးရာကိစၥရပ္မ်ားတြင္လက္တြဲပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါမည္။
(၅) ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖၚေဆာင္ေသာ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ျပည္တြင္းျပည္ပမီဒီယာမ်ား၏ ေဆာင္ရြက္ ခ်က္မ်ားကို လြတ္လပ္စြာေရးသားထုတ္ေဖၚေျပာဆုိပိုင္ခြင္႔ အျပည္႔အ၀ရွိေစရမည္။
(၆) အထက္ပါအခ်က္မ်ားအတုိင္း ေဆာင္ရြက္လာမည္ဆုိပါက မိမိတုိ႔အေနျဖင္႔ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အလြယ္တကူ တည္ေဆာက္ႏုိင္မည္ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။

အစုိးရ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူနွင္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္္ လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ (KIO) ၏ ပဋိပကၡမ်ား သုိ႔ေသာ္လက္ရွိအေျခအေနတြင္ အစုိးရသည္ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ တရုပ္ျပည္နယ္စပ္တြင္ အျပင္းအထန္ တုိက္ပြဲျဖစ္လွ်က္ရွိေနေသာ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ (KIO)ႏွင္႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲႏုိင္ေရးအတြက္ အႀကိမ္ (၂၀) ေက်ာ္ (အလြတ္္သေဘာအပါအ၀င္) ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ္လည္း နိုင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားပါ၀င ္ျခင္းမရွိဟု ဆုိကာတုိက္ပြဲမ်ား ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနၿပီး အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲမႈမ်ားကို သတင္းမီဒီယာအားမ်ားကို အသုံးျပဳကာ သူထက္ငါဦးေအာင္ မီဒီယာအမ်ဳိးမ်ဳိးအသုံးျပဳကာ မီဒီတုိက္ပြဲမ်ားပါ ျပင္းထန္လွ်က္ရွိပါသည္။
အစုိးရတပ္မ်ားႏွင္႔ KIA ၾကားတင္မာမႈမ်ား ျပင္းထန္မႈ ပိုမိုိုတုိးလာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕KIOအဖြဲ႕ဟာ ၁၉၉၄ခုႏွစ္က အစိုးရနဲ႔ အပစ္အခပ္ ရပ္စဲခဲ့ၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ နယ္ျခားေစာင္႔တပ္ဖြဲ႔စည္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ သေဘာထားကြဲလြဲမူေတြ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း တိုက္ပြဲေတြဆက္တိုက္ျဖစ္ေပၚလာၿပီးေနာက္ အစုိးရဘက္မွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားေျပာရန္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္ရန္ဖိတ္ေခၚခဲ႔သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း KIA ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး ေကာ္မတီတို႔သည္ ၂၀၁၂ ေအာက္တိုဘာ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ ေရႊလီၿမိဳ႕၌ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ထပ္မံေတြ႔ဆံုရန္ညွိႏိႈင္းေနၾကစဥ္ အတြင္း စစ္ေရးအေျခအေနမ်ား ပိုမိုတင္းမာလာျခင္းျဖစ္သည္။ မီဒီယာတုိက္ပြဲမ်ား၊ အျပန္အလွန္ ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာခ်က္မ်ား ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ျမန္မာအစိုးရမွ ၾကည္း၊ ေလ တပ္အင္အား အလံုးအရင္းသံုး၍ ထိုးစစ္ဆင္ေနမႈမ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ျပဳလုပ္ေနျခင္းကို စုိးရိမ္ေၾကာင္းႏွင္႔ ထုိးစစ္ဆင္မႈမ်ားကို ရပ္တန္႔ေပး ရန္ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားမွ တဆင္႔တရုပ္၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္၊ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာခ်က္မ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႔ၾကသည္။

ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက ကခ်င္လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (KIA) ၏ ေျခကုပ္စခန္း မ်ားအား ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က တုိက္ခုိက္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အျပစ္မဲ့ ျပည္သူမ်ားအား အႏၲရာယ္ျဖစ္ေစ မည့္ လုပ္ရပ္မ်ားကုိေရွာင္က်ဥ္ေစလုိေၾကာင္း ၿပီးခဲ့သည့္ဗုဒၶဟူးေန႔ကေျပာဆုိခဲ့သည္။ယင္းသို႔ေျပာဆုိမႈနဲ႔ပတ္သက္၍ အစုိးရဘက္မွလည္း တုံျပန္ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားကို အစုိးရပိုင္မီဒီယာမ်ားမွ တစ္ဆင္႔ျပဳလုပ္ခဲ႔သည္။

ကခ်င္ထိုးစစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစိုးရထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္
“ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ျဖစ္ပြားေနသည္ တုိက္ပြဲမ်ားႏွင့္ အစိုးရတပ္၏ ေလေၾကာင္းတိုက္ခိုက္မႈမ်ားအေပၚ ကုလသမဂၢႏွင့္ႏုိင္ငံတကာ၏ စုိးရိမ္ပူပန္မႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာအစုိးရမွ ေၾကျငာခ်က္တေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ႔သည္။
(၁) KIA ၏ ေရွ႕တန္း စခန္းေထာက္ေနရာျဖစ္ေသာ လဂ်ားယန္စခန္း ပိြဳင့္ ၇၇၁ ေတာင္ကုန္းကို ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ အစိုးရစစ္တပ္က ေလၾကာင္းပစ္ကူ တိုက္ခိုက္မႈျဖင့္ သိမ္းပိုက္ခဲ့သည္။
(၂) သမၼတ႐ုံး၏ ေၾကညာခ်က္တြင္ KIA အဖြဲ႔၏ ရထားလမ္း၊ ကားလမ္းမ်ား၊ တံတားမ်ားကုိ မုိင္းခြဲ ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားအား ဟန္႔တားေနွာင့္ယွက္ၿခင္း၊ ဓာတ္အားလုိင္းမ်ားကုိ ေဖာက္ခြဲျခင္း၊ ၿခဳံခုိတုိက္ခုိက္ျခင္းစသည့္လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ စစ္ေရးအရျပန္လည္တုံျပန္ရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း တပ္မေတာ္မွ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ေဆာင္ရြက္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္သည့္ ေနရာမ်ားမွာ ေဒသခံမ်ား ေနထုိင္ျခင္းမရွိသည့္ KIA စစ္စခန္းမ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ပါရွိသည္။
(၃)တုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားကုိလည္း အစိုးရက ယာယီစခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ၿပီး စား၀တ္ေနေရး၊ ပညာေရး ေထာက္ပံမႈမ်ား ေပးထားေၾကာင္း၊ အစုိးရအေနျဖင့္ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးကုိ တည္ေဆာက္နိုင္ရန္ ဆက္လက္ ႀကိဳးပမ္းသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိသည္။
(၄)ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပုိင္းက ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ လဂ်ားယန္စခန္းတ၀ုိက္ ထိန္းခ်ဳပ္ေရး တုိက္ပြဲမ်ားတြင္ အစိုးရ တပ္က ေလယာဥ္မ်ား အသုံးျပဳၿပီး တုိက္ခုိက္ခဲ့သည္။
(၅)ထုိသုိ႔ေလေၾကာင္းႏွင့္လက္နက္ႀကီး`ပစ္ကူမ်ားျဖင့္တုိက္ခုိက္ျခင္းမွာ လဂ်ားယန္စခန္းသုိ႔ သြားေရာက္ ရိကၡာပုိ႔သည့္ စစ္တပ္ယာဥ္တန္းမ်ား မၾကာခဏ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္ခံရသည့္အတြက္ အစိုးရတပ္ဘက္မွ ထိခုိက္က်ဆုံးမႈမ်ား မ်ားျပားခဲ့ရ၍ ရွင္းလင္းျခင္းျဖစ္သည္ဟု စစ္ဘက္အသုိင္းအ၀န္းက ဆုိသည္။ ထုိ႔အျပင္အစိုးရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးေကာ္မတီ ဒု ဥကၠ႒ျဖစ္သူ သမၼတ႐ုံး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ကမူ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ KIA အေျခစုိက္ရာ လုိင္ဇာကုိ သိမ္းပုိက္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပုိင္းက အာမခံေျပာၾကားခဲ့သည္။ တပ္မေတာ္သည္ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ ပါဝင္တက္ေရာက္ျခင္း၊ မိမိကုိယ္ကုိယ္ ခုခံကာကြယ္ျခင္းမွလြဲ၍ စခန္းမ်ားအား စတင္တုိက္ခုိက္ျခင္းမျပဳဘဲ သည္းခံေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိေသာ္လည္း ေဒသအတြင္း လုံၿခဳံေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းေရးအတြက္ ယခုကဲ့သို႔ တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ျမဝတီ ႐ုပ္သံ၏ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ စစ္တပ္ပိုင္ ျမဝတီ႐ုပ္သံက KIA ကို အၾကမ္းဖက္ ေသာင္းက်န္းသူဟု ေခၚေဝၚ သံုးစြဲထားၿပီး KIA ဘက္က ၂၀၁၁ ဇြန္လမွစတင္၍ ရထားလမ္း မုိင္းခြဲမႈ အႀကိမ္ ၅၀ ေက်ာ္၊ လမ္းတံတား ေဖာက္လုပ္ေရး ယႏၲရားမ်ား တုိက္ခုိက္ဖ်က္စီးမႈ အႀကိမ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္ ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားသည္။

လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသား အဖဲြ႕ (၁၁) ဖြဲ႕ျဖင့္ စုေပါင္း ထားသည့္ ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳမ်ား ဖက္ဒရယ္ ေကာင္စီ (UNFC) မွ ေၾကျငာခ်က္
ကခ်င္ျပည္နယ္ အတြင္း႐ွိ အစိုးရ တပ္မ်ား၏ ထိုးစစ္မ်ား လံုးဝ ရပ္တန္႔ေပးရန္ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔ ရက္စြဲျဖင့္ ကခ်င္အဖြဲ႔ ၁၁ ဖြဲ႔မွ ပူးတြဲ၍လည္းေကာင္း၊ ညီၫြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ ေကာင္စီ UNFC ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ရက္စြဲျဖင့္ အသီးသီး ေၾကျငာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ကာ ေတာင္းဆို လိုက္သည္။ ကခ်င္ အဖြဲ႔ ၁၁ ဖြဲ႔မွ ပူးတြဲ၍ ထုတ္ျပန္ထားသည့္ ေၾကျငာခ်က္တြင္ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ KIA ကိုေလေၾကာင္းမွ ေလယာဥ္မ်ားျဖင့္ အသံုးျပဳ တိုက္ခိုက္ေနမႈမ်ားႏွင့္ လက္နက္ႀကီး မ်ားျဖင့္ ကခ်င္-တ႐ုတ္ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္ရွိ ကခ်င္ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားဘက္သို႔ ပစ္ခတ္ေနမႈမ်ားကို ခ်က္ျခင္း ရပ္တန္႔ေပးရန္ႏွင့္ စစ္ေရးအရ ဖိအားေပးမႈမ်ား ဖယ္ရွားကာ ႏိုင္ငံေရးေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးရန္ အပါအဝင္ အခ်က္ ေလးခ်က္ကို ေတာင္းဆိုထုတ္ျပန္ထားသည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ျမန္မာအစိုးရမွ ၾကည္း၊ ေလ အင္အား အလံုးအရင္းသံုး၍ ထိုးစစ္ဆင္ေနမႈမ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းကို ရပ္တန္႔ေပးရန္ႏွင့္ ထို႕သို႕ ရပ္တန္႕ ေပးခဲ့ျခင္းမ႐ွိပါက ျဖစ္ေပၚ လာမည့္ ေနာင္ဆိုးက်ိဳးမ်ား အားလံုးသည္ အာဏာရအစိုးရႏွင့္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏တာဝန္သာျဖစ္သည္ဟု ျပည္သူမ်ား သိေစအပ္ေၾကာင္း လက္နက္ကိုင္တိုင္းရင္းသား အဖဲြ႕ (၁၁) ဖြဲ႕ျဖင့္ စုေပါင္းထားသည့္ ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ (UNFC) မွ ေၾကျငာခ်က္တစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္၍ အသိေပးခဲ့ပါသည္။

ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းျဖင့္ ေျဖ႐ွင္းသြားရန္၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔က UNFC အဖြဲ႔ႏွင့္ေတြ႔ဆုံစဥ္ ဦးေအာင္မင္းက သေဘာတူထားၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႕ ကခ်င္ KIA အေပၚ ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခိုက္လာသည္ကို အစိုးရဘက္မွ အေျပာတမ်ိဳး အလုပ္တမ်ိဳး မ႐ိုးသားသည့္ သေဘာထားမ်ားကို ေဖာ္ျပေနသည္ဟုလည္း ေၾကျငာခ်က္၌ ဆိုထားပါသည္။ အစိုးရအဖြဲ႕၏ လက္႐ွိ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးမႈႏွင့္ လက္ေတြ႕ လုပ္ရပ္သည္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘက္သို႕ ဦးတည္ ေနျခင္း မဟုတ္ဟု ျမင္မိပါေေၾကာင္းလည္း ၄င္းတို႕မွ သံုးသပ္ထားပါသည္။ျပည္တြင္း၌ အႏွစ္ (၆၀) ေက်ာ္ ျဖစ္ပြါးေနသည့္ တိုင္းရင္းသား ျပသနာမ်ားကို လက္နက္အားကိုးၿပီး အစိုးရအဆက္ဆက္ ေျဖ႐ွင္း ခဲ့ ေသာ္လည္း မေျပလည္႐ံုမက တိုင္းျပည္ ေခတ္ေနာက္က်ကာ ျပည္သူမ်ား ဒုကၡ ေရာက္ေနရသည္ကို သင္ခန္းစာမယူပဲ စစ္ေရးနည္းလမ္းျဖင့္ ထပ္မံ ေျဖ႐ွင္း ေနျခင္းသည္ အလြန္မိုက္မဲေသာ လုပ္ရပ္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေၾကျငာခ်က္၌ ေထာက္ျပထားပါသည္။ UNFC ဘက္မွ အစိုးရႏွင့္ ရ႐ွိထားၿပီး ျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး ျပသနာကို ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္းအရ ေတြ႕ဆံု ေျဖ႐ွင္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို မပ်က္ျပား ေစလို၍ စိတ္႐ွည္စြာ ထိမ္းသိမ္းလုပ္ေဆာင္ ေနခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဆိုပါသည္။ “တိုင္းရင္းသား ျပသနာမ်ားကို လက္နက္အားကိုးၿပီး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျဖရွင္းခဲ့ေသာ္လည္းမေျပလည္ႏိုင္႐ံုမွ်မက တိုင္းျပည္ ေခတ္ေနာက္က် ျပည္သူမ်ား ဒုကၡ ေရာက္ေနရသည္ကို သင္ခန္းစာ မယူပဲ စစ္ေရး နည္းျဖင့္ ဆက္လက္ ေျဖရွင္းျခင္းသည္ အလြန္ မိုက္မဲေသာ လုပ္ရပ္ ျဖစ္သည္” ဟု ေၾကျငာခ်က္၌ ေဖာ္ျပပါရွိသည္။ေအာက္တိုဘာလ (၂၀) ရက္ေန႔၌ ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ ကခ်င္ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔တို႔ေတြ႔ဆံုစဥ္၌ လည္းေကာင္း၊ ႏိုဝင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔က UNFC ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆံုစဥ္၌လည္းေကာင္း ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းအရေျဖ႐ွင္းရန္ သေဘာတူညီိမႈရရွိထားခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ထုိအျပင္ျပည္တြင္းႏုိင္ငံေရးပါတီအခ်ဳိ႔ ၊၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား၊အရပ္ဘက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ၀ုိင္း၀န္းကန္႔္ကြက္ဆနၵျပမႈမ်ားျပဳလုပ္ေနၾကပါေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၏ ပထမေျခလွမ္းျဖစ္ေသာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကို အစုိးရသစ္အေနျဖင္႔လုံး၀ ရပ္တန္႔ုသြားေအာင္မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသးေပ။
UNFC ညီလာခံမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္အေရး အေလးထားေဆြးေႏြးအစိုုးရနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတဲ့ တိုုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ အပစ္အခတ္မရပ္စဲရေသးတဲ့ တိုုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုုင္ အဖြဲ႕ေတြ ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ညီညႊတ္ေသာတိုုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားဖယ္ဒရယ ္ေကာင္စီ UNFC ရဲ႕ ဒုုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေဝးကိုု ဒီကေန႔ ဇန္န၀ါရီလ ၇ရက္ေန႔ ကေန ၁၁ ရက္ေန႔ထိ ၄ ရက္ၾကာထုုိင္းႏိုုင္ငံခ်င္းမုုိင္ၿမိဳ႕မွာက်င္းပေနပါတယ္။ ဒီအစည္းအေ၀းမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္အေရးကိစၥ အပါအ၀င္ UNFC အဖြဲ႕ရဲ႕ လုုပ္ငန္းစဥ္ေတြ၊ အစိုုးရနဲ႔ UNFC တိုု႔ ေတြ႕ဆံုုေဆြးေႏြးေနမွဳအေျခအေနေတြကိုု အဓိကထား ေဆြးေႏြးသြားၾကဖိုု႔ရွိတယ္လိုု႔ UNFC အဖဲြ႕အတြင္းေရးမွဴး ၂ ဦးခြန္ဥကၠာ က RFA ကိုု ေျပာပါတယ္။

အခုက်င္းပေနတဲ့ အစည္းအေ၀းကို UNFC ဥကၠဌ ကခ်င္ျပည္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕ KIO က ဒုုတိယ ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ႀကီး အင္ဘန္လ၊ ကရင္နီအမ်ိဳးသား တိုုးတက္ေရးပါတီ KNPP ကေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ေအဘယ္တိြ၊ ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအရံုုး KNU ကေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ပဒိုုေစာေဒးဗစ္သကေဘာ၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ NMSP ကေခါင္းေဆာင္ ႏိုုင္ဟံသာ တိုု႔အပါအ၀င္ အဖြဲ႕အစည္းအသီးသီးက ေခါင္းေဆာင္ ၄၅ဦး တက္ေရာက္ေနတယ္လိုု႔သိရပါတယ္။ UNFC အဖြဲ႕၀င္ ၁၁ ဖြဲ႕မွာ ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦး CNF ၊ ကခ်င္ျပည္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕KIO၊ ရွမ္းျပည္တိုးတက္ေရးပါတီ SSPP၊ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီ KNPP၊ ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအရံုးKNU၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ NMSP စတဲ့အဖြဲ႕ေတြပါ၀င္ၿပီး ၂၀၁၀ ခုုႏွစ္ ႏိုု၀င္ဘာလမွာ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။၂၀၀၈ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒနဲ႔ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အလားအလာ လက္ရွိျဖစ္ရပ္မ်ားကို ၿခဳံငုံသုံးသပ္ၾကည္႔ၾကမည္ဆုိရင္ လက္ရွိအစုိးရသစ္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖၚေဆာင္မႈ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသည္ ယာယိီပဋိပကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရးမွ်သာျဖစ္ၿပီး ထာ၀ရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဆက္လက္ေဖၚေဆာင္ ႏုိင္ရန္အတြက္မွာ မ်ားစြာလိုအပ္ေနပါလိမ္႔မည္။

အစုိးရႏွင္႔လက္နက္ကိုင္တုိ႔အၾကားအာဏာႏွင္႔ အက်ဳိးစီးပြားမ်ားအတြက္ တုိင္းရင္းသားျပည္သူမ်ားက ၾကားညွပ္၍ ေျမဇာပင္အျဖစ္စေတျခင္းခံရၿပီး ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးဆက္လက္ခံစား ေနရဦးမည္႔ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ကင္းႏုိင္ဖြယ္ရာမွာမျမင္မိေသးပါေၾကာင္း။
“ထုိေၾကာင္႔၂၀၁၃ခုႏွစ္တြင္ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အစုိးရသည္တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ား အားလုံးပါ၀င္သည္႔ ညွိႏူိင္းအစည္းအေ၀းႀကီးကိုမျဖစ္မေနလုပ္ေဆာင္ရေပလိမ္႔မည္။ အကယ္၍ ထုိအစည္းအေ၀း၌ ယၡဳလက္ရွိပဋိပကၡျဖစ္ေနေသာ KIO မပါ၀င္ခဲ႔ပါက ထာ၀ရၿငိမ္းေရးတည္ေဆာက္မႈတြင္ အနည္းနွင္႔အမ်ားေတာ႔ အဟန္႔အတား၊ ၾကန္႔ၾကာမႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ေပမည္။”ဟုႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ား စုက သုံးသပ္ေျပာဆုိေနၾကသည္။
အမွန္တကယ္ေတာ႔ အစုိးရ၏သေဘာထားသည္ ပဋိပကၡ၏ အေၾကာင္းအရင္းခံမ်ားကို ကိုင္တြယ္ၿပီး
တုိင္းျပည္၏ ပကတိႏုိင္ငံေရးအေျခအေနကို ႏိုင္ငံေရးနည္းျဖင္႔ေျဖရွင္းရန္ ႏိုင္ငံေရးစိတ္ဆႏၵလည္း မရွိ ။အေလးအနက္ ထားအားထုတ္မႈလည္း မရွိေၾကာင္းျပေနခဲ႔ၿပီး ယခင္စစ္အစုိးရ၏ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး မဟာဗ်ဴဟာႏွင္႔ ႏိုင္ငံေရးအစီအစဥ္အတုိင္းသာ က်င္႔သုံးေနခဲ႔သည္။ သေဘာတရားအရဆုိရင္ လူမ်ဳိးစုတုိ႔ အတြက္ႏုိင္ငံေရးေနရာနွင္႔ ဒီမိုကေရစီအေဆာက္အအုံမ်ားသည္ တုိက္ရုိက္အခ်ဳိးၾကေနပါသည္။
အကယ္၍ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအာလုံး တန္းတူေျပာဆုိခြင္႔ရွိသည္႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင္႔ျမတ္ေရးအတြက္ ျပည္သူေတြစိတ္ႀကိဳက္ေရးဆြဲေသာ ျပည္႔စုံက်ယ္ျပန္႔ေသာ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကို မျပဌာန္းႏုိင္သ၍ (သုိ႔) စစ္အစုိးရစိတ္ႀကိဳက္ ေရးဆြဲျပဌာန္းထားတဲ႔၂၀၀၈ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပုံကို မျပင္ဆင္ႏုိင္သ၍ ကာလပတ္လုံး အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားႏွင္႔ မလုံျခဳံမႈမ်ား၊ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈ မ်ားသည္ ပိုေနၿမဲ၊က်ား ေနၿမဲဆက္လက္တည္ရွိေနဦးမည္သာျဖစ္ပါေတာ႔သည္။

ေမာင္သာျမား

ကိုးကား။ ။
(၁) သမၼတဦးသိန္စိန္၏ျပည္ေထာင္စုအဆင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးျခင္းမႈ (၈)ခ်က္( ၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ေမလ(၃)ရက္)
(၂) လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသား အဖဲြ႕ (၁၁) ဖြဲ႕ျဖင့္ စုေပါင္း ထားသည့္ ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳမ်ား ဖက္ဒရယ္ ေကာင္စီ (UNFC) မွ ေၾကျငာခ်က္ (ေရႊဟၤသာသတင္းဌာန)
(၃) ၀၃-၀၄။၂၀၁၂RCSSမႈၾကမ္းေရးဆြဲထားသည္႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးေရးအတြက္အေျခခံမႈမ်ားအေပၚျပန္ လည္ျပင္ဆင္ျဖည္ပစြက္ခ်က္မ်ား
(၄) ကခ်င္ထိုးစစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာအစိုးရ ၏ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခ်က္
(၅) ၇-၁-၂၀၁၃ ေန႔ RFA သတင္း

http://www.lubo601.com/2013/01/blog-post_10.html#more

ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ား ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကုိထာဝရထိန္းသိမ္းႏုိင္ၾကပါေစ...

ေအာင္ေက်ာ္ပိုင္
ေခတ္ကာလ မိန္းမပ်ဳိတုိ႔၏ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈ အတင့္ရဲလာျခင္း၊ မိဘလူႀကီး သူမတုိ႔အေပၚ ဆက္ဆံရာတြင္ ႐ုိင္းစုိင္းသည့္ အသြင္ ေဆာင္လာျခင္း တုိ႔ကို မိတ္ေဆြ စာေပသမားတို႔ ဆံုဆည္းခိုက္ ေဆြးေႏြး မိၾကသည္။
''ဟုိတုန္းက အေနာက္တုိင္း ယဥ္ေက်းမႈဆုိၿပီး အေမရိကနဲ႔ ဥေရာပ ေဒသမ်ားက လူေတြရဲ႕ ဓေလ့ စ႐ုိက္ ကိုမွ အတုယူ အထင္ႀကီး အားက်တဲ့ လူတန္းစား တစ္ရပ္ ရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ ပါတီပြဲ ေတြမွာမ်ား ေရာေႏွာ အရက္ အတူတူေသာက္၊ တြဲၿပီးကခုန္ၾက၊ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္မွ မူးယစ္ရီေဝစြာ အိမ္ျပန္ၾကတဲ့ မိန္းကေလးေတြ ရွိခဲ့ ဖူးေၾကာင္း၊ ဒါကလည္း လူကုံထံ အသုိင္းအဝုိင္း နည္းနည္းကေလး မ်ားပင္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမန္မာ တစ္မ်ဳိး သားလံုး အတြက္ မေထာင္းသာေၾကာင္း၊ ခုမ်ားက်ေတာ့ အေရွ႕တုိင္းက ကိုရီးယား ယဥ္ေက်းမႈက ျမန္မာ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တစ္ရပ္လံုးအေပၚ အကြက္က်က် အၾကားအလပ္မရွိ လႊမ္းမုိးလာတာဟာ ေရွ႕ အနာဂတ္ အတြက္ ရင္ေလးစရာ ေကာင္းလွေၾကာင္း'' မိတ္ေဆြ ေရွ႕ေနႀကီးက ေျပာျပပါသည္။

ခုေခတ္ မိန္းကေလးေတြဟာ သူတို႔ အထင္ႀကီး ေလးစားတဲ့ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ႐ုပ္ရွင္နဲ႔ ဂီတနယ္ပယ္က ပုဂိၢဳလ္ေတြ (အထူးသျဖင့္) အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ စတုိင္လ္ေတြကို အားက်အတုခိုး ျမန္လြန္း ေၾကာင္း၊ စီးပြားေရးသမားမ်ား ကလည္း အကြက္ျမင္သူမ်ား ပီပီ ႐ုပ္ရွင္ထဲက အဝတ္အစား ဒီဇုိင္းေတြကို ခ်က္ခ်င္း ဆုိင္ေပၚေရာက္ေအာင္ စီမံႏုိင္ၾကေလေတာ့ အလြန္ ကူးစက္ျမန္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ ေရစီးေၾကာင္း ႀကီးဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ေနာက္က်တဲ့ ႏုိင္ငံက လူငယ္ေတြကို ေန႔စဥ္ ဝါးမ်ဳိ သိမ္းသြင္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း ပင္စင္စား ေက်ာင္းဆရာႀကီး ကလည္း ဝင္ၿပီး ေဆြးေႏြးပါသည္။

ထုိ ကိုရီးယားမွာပင္ ယခုအခါ  စကပ္တုိ ယဥ္ေက်းမႈ (စကပ္တို ဝတ္စားမႈ) ကို ကန္႔ကြက္သည့္ ဥပေဒမ်ား ထုတ္ျပန္ လာၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကိုရီးယားကုိ အတုခုိးသည့္ ျမန္မာမေလးမ်ား သတိျပဳၾက ေစလုိေၾကာင္း၊ မိမိ၏ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈသည္ တစ္ဖက္သား (အထူးသျဖင့္ ေယာက်္ားသား) မ်ားႏွင့္ မိဘ ေမာင္ဖားမ်ားကုိ မည္မွ် စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ရမည္ကို ႀကိဳ ေတြးသင့္ေၾကာင္း၊ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းတုိ႔ ေခတ္ကဆုိလွ်င္ မိန္းကေလးမ်ား စက္ဘီး စီးသည္ကိုပင္ အခ်ဳိ႕ ျမန္မာႀကီးမ်ားက ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ပ်က္ျပားေစသည္ဟု ႐ႈတ္ခ် ခဲ့ဖူးေၾကာင္း ေရွ႕ေနႀကီးက ေထာက္ျပ ေဆြးေႏြးပါသည္။

စာေရးသူမွလည္း ''ေခတ္ကာလကို မဆန္႔က်င္ လိုပါေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ မိမိ၏ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈႏွင့္ အျပဳ အမူသည္ မိမိ သြားရမည့္ လမ္းခရီး၊ ေနရာဌာန၊ ေတြ႕ဆံုရမည့္ လူပုဂိၢဳလ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ခ်င့္ခ်ိန္သံုးသပ္ ၿပီးမွ ဝတ္စားဆင္ယင္ သြားလာၾကပါလွ်င္ အျမင္မေတာ္မႈ မ်ား ေလ်ာ့နည္း ႏုိင္ပါေၾကာင္း၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ ဟူ၍ မဆုိလိုဘဲ အခ်ဳိ႕ ေယာက်္ားေလးမ်ား သည္လည္း အင္တာဗ်ဴး ေျဖဆိုရာတြင္ပင္ ေဘာင္းဘီတို၊ ဆံပင္ စုတ္ဖြား နီေၾကာင္က်ား၊ နားကြင္းမ်ား ဝတ္ဆင္လ်က္ လာၾကေၾကာင္း၊ မိမိအား အလုပ္ခန္႔အပ္မည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအေပၚ ထီမထင္သည့္ မ်က္ႏွာေပး၊ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆုိမ်ားကို ေတြ႕ရသည့္အခါ စိတ္မ ေကာင္း ျဖစ္မိေၾကာင္း၊ ျမန္မာတို႔၏ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တစ္ရပ္သည္ တုိင္းျခား ယဥ္ေက်းမႈ တုိ႔၏ တုိက္စား နင္းေခ်ျခင္းကို လွလွပပႀကီး ခံလိုက္ရၿပီလားဟု သံသယ ျဖစ္မိပါေၾကာင္း'' ရင္ဖြင့္ မိပါသည္။

သို႔ေသာ္ ဆရာဝန္ ႀကီးကမူ တစ္မ်ဳိး ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးျပန္ပါသည္။ ''တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ဗ်...ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ဌာနရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ဆုိတာ ရွိတယ္...အဲဒ ီစံနဲ႔လည္း တိုင္းရဦးမွာ...သူ႕ရဲ႕ လုပ္ငန္း ကြၽမ္းက်င္မႈ၊ ဌာနအတြက္ အသံုးဝင္မႈကို ၾကည့္ၿပီး က်န္တဲ့ အားနည္းခ်က္ ေတြကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈသင့္ရင္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ ရမွာပဲ... လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္မႈ အလုပ္ျဖစ္မႈက အဓိကလို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္'' ဟု ႐ုိးရွင္း ပြင့္လင္းစြာ ေဆြးေႏြး လာပါသည္။

ယေန႔ လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းေသာ ကာလတြင္ နယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ ကလည္း လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈ ေတြက မုိးဦးက် ထြက္လာသည့္ မိႈပြင့္မ်ား အလား အၿပိဳင္းအ႐ိုင္း အစီအရီ...မိသားစုအတြက္ မဆိုထားႏွင့္၊ ကိုယ္ တစ္ဦး အတြက္ကိုပင္ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွား ေနရရွာသည့္ ေခတ္ကာလ လူငယ္မ်ား၏ ဘဝ အေမာကိုလည္း စာနာ မိပါသည္။

အလုပ္တစ္ေနရာ ရဖို႔အေရး တက္လိုက္ရသည့္ သင္တန္းေတြ၊ ေျဖလုိက္ရတဲ့ အင္တာဗ်ဴးေတြ၊ တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕ လုပ္ငန္းခြင္ ေရာက္ျပန္ေတာ့ သင္တန္းက သင္လိုက္တဲ့ ပညာနဲ႔ မိမိ လုပ္ငန္းခြင္ နဲ႔က တလြဲေတြ ျဖစ္တာက မ်ားေနသည္။

အလုပ္ တစ္မ်ဳိးက ေနာက္ တစ္မ်ဳိးကို ေျပာင္းၾကရ ျပန္သည္။ သူတို႔ ေခါင္းထဲမွာ ''ယဥ္ေက်းစြာ ဝတ္စား ဆင္ယင္ ေျပာဆုိ ျပဳမူျခင္း'' ဘာသာရပ္ကို ထည့္မထားႏုိင္ ၾကရွာ။

လုပ္ငန္းခြင္ ထဲမွာလည္း ရာထူး၊ အသက္ ႀကီးသူကို ဂါရဝတရားျဖင့္ ေျပာဆို ဆက္ဆံရန္ ဝန္ေလးၾကဟန္ တူသည္။ သူတို႔ တတ္ထားသည့္ ပညာရပ္ မ်ားသည္ မည္သည့္ရာထူး၊ မည္မွ်အသက္ အရြယ္ရွိ ပုဂိၢဳလ္ မ်ဳိးႏွင့္မဆုိ ရင္ေပါင္တန္း အမီ လုိက္ႏုိင္သည္ဟု ခံယူထားၾက ေလသလားမသိ။ ရာထူးႀကီး ျခင္းသည္ အေရးမပါ။

အသက္ ႀကီးျခင္းသည္ အရာမေရာက္၊ သူတို႔ တက္ေရာက္ ပုိင္ဆုိင္ ထားေလသည့္ သူတို႔ ေလးေတြ၏ ဘြဲ႕လက္မွတ္ ကေလးမ်ား ကသာလွ်င္ သူတို႔၏ ဘဝပဲ့ကိုင္ရွင္မ်ား ျဖစ္ရမည္ဟု ခံယူထားၾက ေလသလား မသိ။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔၏ လုပ္ငန္းခြင္ရွိ အႀကီးအကဲ တာဝန္ ယူထားသူမ်ား အားလံုးသည္ သူတို႔ကဲ့သို႔ လူငယ္ ဘဝမ်ားကို ႀကိဳးစားမႈျဖင့္ ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္သန္း ခဲ့ၾကရာတြင္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရား ေလးစား တန္ဖိုးထားမႈသည္ အဓိက အခန္းက႑မွ ပါဝင္ခဲ့၍သာ ဤေနရာ၊ ဤရာထူးမ်ားျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈ ရေနၾကသည္ကို သိမွ သိၾကပါေလစ။

ယေန႔ ႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဂီတနယ္ပယ္မွ မိန္းမပ်ဳိတုိ႔၏ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈမွာလည္း လုိသည္ထက္ပို၍ လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းမႈ လြန္ကဲလွသည္။ သည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ဂ်ာနယ္ အခ်ဳိ႕ကလည္း မ်က္ႏွာဖံုးမွာေရာ၊ အတြင္း စာမ်က္ႏွာမွာပါ ေပၚေပၚထင္ထင္ႀကီး ေဖာ္ျပေပးသည္က ေဆးေရာင္စံုျဖင့္ ၾကည့္႐ႈရသည့္ ဖိုသတၱဝါတုိင္း သေဘာ က်မည္ဟု တစ္သေဝမတိမ္း မမွတ္ယူသင့္ပါ။ သားပ်ဳိ၊ သမီးပ်ဳိရွိ မိဘတုိင္း ရင္ေမာရသည့္ ဂ်ာနယ္ထဲက ဓာတ္ပံုမ်ားပါ။ အင္တာနက္ထဲက ဆုိတာေတာ့ စိတ္ကူးႏွင့္ ၾကည့္ဖို႔ပင္ မဝံ့ရဲေအာင္ ျဖစ္ၾကရ ပါလိမ့္မည္။

ကိုယ္က်င့္တရား ဟူသည္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဆက္စပ္ ေနပါလိမ့္မည္။ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လည္စြာ ဝတ္စား ဆင္ယင္ ထားသည့္ မိန္းမပ်ဳိ တစ္ဦးသည္ လည္းေကာင္း၊ ႐ိုင္းပ် ေၾကာင္က်ား ဝတ္ဆင္ထားသည့္ ေယာက်္ားပ်ဳိ တစ္ဦးသည္ လည္းေကာင္း ခ်ဳိသာ ယဥ္ေက်းသည့္ အျပဳအမူ အေျပာအဆို ကို ျပဳမူ ေျပာဆုိရန္ ခက္ခဲ ပါလိမ့္မည္။ ကိုယ္က်င့္တရား ဟူေသာ စာရိတၱ မ႑ိဳင္ ခုိင္ခံ့ဖိုိ႔ကေတာ့ မလြယ္ကူလွပါ။ သို႔ေသာ္ ျခြင္းခ်က္ အေနျဖင့္ ႐ိုးသားသည့္ ေက်းေတာသားမ်ား အသြင္ ဝတ္စားဆင္ယင္ၿပီး (အေယာင္ေဆာင္) လိမ္ညာ သြားေသာ ဇာတ္လမ္းမ်ား ကလည္း ရွိထားခဲ့ေလရာ၊ ႐ိုးရွင္း ယဥ္ေက်းစြာ ဝတ္စား ထားသူတိုင္း ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းရမည္ဟု တထစ္ခ် ေျပာရန္လည္း ခက္ခဲ လွေပသည္။

လူတစ္ေယာက္၏ စိတ္ေန စိတ္ထားကို အေပၚယံ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ တစ္ခုတည္း ၾကည့္၍ တထစ္ခ် ေျပာရန္ ခဲယဥ္းေကာင္း ခဲယဥ္း ပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသူ၏ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈ၊ ေျပာဆုိမႈ၊ အျပဳအမူ အားလံုးကို ၿခံဳငံု သံုးသပ္ပါက အတိအက် မဟုတ္သည့္တိုင္ အၾကမ္းအားျဖင့္ ခန္႔မွန္း ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္ ပါသည္။

ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္း ျမင့္မားသည့္ ျမန္မာတို႔သည္ တုိင္းတစ္ပါးက အသိအမွတ္ျပဳ ခံရသည္အထိ ကိုယ္ပိုင္ဟန္၊ ကိုယ္ပုိင္မူ၊ ကိုယ္ပုိင္ဓေလ့ ထံုးစံျဖင့္ ရပ္တည္လာႏုိင္ ခဲ့သည့္ လူမ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာလူငယ္ တို႔သည္ သိျမင္ တတ္လြယ္သည့္ ဥာဏ္ရည္အဆင့္ ျမင့္မားေသာ ပညာရပ္ တစ္ခုကို ထုိးထြင္း ဥာဏ္ျဖင့္ ဆည္းပူး ေလ့လာႏုိင္စြမ္း ရွိေသာ သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ႏုိင္ငံတကာက လက္ခံထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ပုိင္ ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရမည့္ တာဝန္၊ ထုိတာဝန္ႏွင့္အတူ လူမႈေရး နယ္ပယ္တြင္ ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္မႈ၊ အရည္အေသြး ျမင့္မားမႈကို မွတ္ေက်ာက္တင္ ခံႏုိင္ရပါမည္။

''ေတာင္းမွာအကြပ္၊ လူမွာအဝတ္'' ဆုိ႐ိုးစကားကို သတိျပဳ၍ မိမိတို႔ က်င္လည္ ေနရသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ယဥ္ေက်းစြာ ဝတ္စားဆင္ယင္ ျပဳမူေနထုိင္ သင့္လွေပသည္။ ယဥ္ေက်းမႈ တည္းဟူေသာ ခံတပ္ႀကီး လံုၿခံဳၿပီ ဆုိမွ ေကာင္းမြန္ သန္႔ရွင္းေသာ ကိုယ္က်င့္ တရားကို တည္ေဆာက္ ႏုိင္ပါမည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ အေပၚ ျမင့္မားေသာ စြမ္းေဆာင္ရည္ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏုိင္မႈသည္ ပတ္ဝန္းက်င္၏ ေလးစား အထင္ႀကီးမႈကို မလြဲ ရရွိႏုိင္ပါ လိမ့္မည္။ ပတ္ဝန္းက်င္၏ အထင္ႀကီး ေလးစားမႈ ႐ုိက္ခတ္ျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို ဂုဏ္ယူေလးစား တန္ဖိုးထား လိုစိတ္မ်ား ကိန္းေအာင္း လာပါလိမ့္မည္။

ထုိမွတစ္ဆင့္ ေကာင္းမြန္သည့္ ကိုယ္က်င့္ တရားကို တည္ေဆာက္ျခင္းျဖင့္ မိမိတို႔၏ ဘဝမ်ားသည္ ျမင့္မား ထူးခြၽန္ လာပါလိမ့္မည္။ ယဥ္ေက်းမႈသည္ ကိုယ္က်င့္တရား၏ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ျဖစ္ေၾကာင္း လူငယ္တုိ႔ သတိ ျပဳသင့္လွေပသည္။

မည္သို႔ဆိုေစ ျမန္မာလူငယ္ အားလံုးတို႔သည္ ကာလအေလ်ာက္ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈတြင္ မလြန္ကဲၾကေစ လုိပါ။ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လည္ ႐ုိင္းပ် ႐ုန္႔ရင္းေသာ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ၊ ျပဳမူေျပာဆုိမႈ တုိ႔ကို ေရွာင္ရွားႏုိင္ၾက ပါေစ...ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရားကို အမ်ဳိးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္ဟူေသာ စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ေစာင့္ ထိန္းႏုိင္ၾက ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္။       ။

 

( ျမန္မာျပည္မွ ျဖစ္စဥ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္ )

ထိုးေကၽြးလိုက္ရေသာ ႏြမ္းေၾကဘဝမ်ား....(ေဆာင္းပါး)

မီးေရာင္မွိန္ပ်ပ် ထြန္းထားတဲ့ ၁၀ ေပ ပတ္လည္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ

ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ မိန္းကေလးငယ္ ၂ ဦး ေမြ႔ရာတခုစီေပၚမွာ လဲေလ်ာင္း ေနၾကပါတယ္။

ေလေအးေပးစက္က ထုတ္လႊတ္ေနတဲ့ အေအးေငြ႔ေတြေၾကာင့္ အခန္းတြင္းမွာ ေအးစိမ့္ေနေပမယ့္

မိန္းကေလး ႏွစ္ဦးစလုံး စြပ္က်ယ္ပံုစံ အကႌ် လက္ျပတ္ေတြနဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီရွည္ ၀တ္ဆင္ထားၾကတယ္။

မွိန္ပ်ပ်အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ေကာင္းေကာင္းမျမင္ရေပမယ့္

သူတုိ႔ဆီက စူးစူးရွရွ ျပင္းလြန္းတဲ့ ေရေမႊးအနံ႔ေတြက ေလေအးစက္ တပ္( အမွန္က ပန္ကာပါ...၂ခန္းစာအတြက္ rotate လည္၏ )

အခန္းတခုလုံးကို ဖုံးလႊမ္းေနတယ္။

အသက္ ၅၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ဳိးသားႏွစ္ဦး အခန္းထဲကို လွမ္း၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မိန္းမငယ္ ႏွစ္ဦးစလုံး

လဲေလ်ာင္းေနရာကထလုိ႔ “မဂၤလာပါ” ဆုိတဲ့ ျမန္မာလို မပီမသ ႏႈတ္ဆက္သံနဲ႔ ခရီးဦးႀကဳိ ျပဳလိုက္ၾကတယ္။

မိန္းကေလးႏွစ္ဦးက အမ်ဳိးသားႏွစ္ဦးကို သူတို႔ရဲ႕ ေမြ႔ရာႏွစ္ခုေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းခုိင္းၿပီး အမ်ဳိးသားႏွစ္ဦးရဲ႕ ေျခဖ၀ါးေတြကုိ

တစ္ရႈးနဲ႔ သုတ္ေပးကာ စတင္ႏွိပ္နယ္ေပးပါတယ္။

၁၅ မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ အမ်ဳိးသားႏွစ္ဦးရဲ႕ေဘးမွာ မိန္းမငယ္ႏွစ္ဦးပါ လဲေလ်ာင္းလုံးေထြးသြားၿပီး

ေမြ႔ရာႏွစ္ခုၾကားမွာ အနက္ေရာင္ လိုက္ကာစ တခုက ကာဆီးသြားပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ အခန္းတြင္းမွာရွိေနတဲ့ မွိန္ပ်ပ်အလင္းေရာင္က လူလုံး သဲသဲကြဲကြဲမျမင္ရတဲ့အထိ အရမ္းေမွာင္ မုိက္သြားခဲ့ပါၿပီ။

မိန္းကေလးႏွစ္ဦးက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ အႏွိပ္ခန္းအမည္ခံ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းမွာ လုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့ အလုပ္သမေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ကာရာအုိေက၊ တည္းခိုခန္း၊ အႏွိပ္ခန္း အမည္ခံၿပီး ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္ဖြင့္လွစ္မႈက

တေန႔ထက္တေန႔ ပိုမိုတုိးပြားလာေနပါတယ္။

လမ္းမေတြ၊ ရပ္ကြက္ေတြ၊ ေစ်းေတြ၊ ကားဂိတ္ေတြ၊ ႐ုပ္ရွင္႐ုံေတြေအာက္မွာ ပုံစံ အသြင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးယူ လုပ္ကုိင္ၾကတဲ့ ျပည့္တန္ဆာေတြရွိေနသလုိ

ႀကီးမားလွတဲ့ တုိက္တာအေဆာက္အဦးေတြေပၚမွာ အမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးခံ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့

တရားမ၀င္၊ တရား၀င္ စီးပြားေရးအမည္တပ္ လုပ္ငန္းႀကီးေတြမွာ လုပ္ကုိင္ၾကတဲ့ ျပည့္တန္ဆာေတြလည္း မနည္းလွပါဘူး။

အထူးသျဖင့္ တရားမ၀င္ အႏွိပ္ခန္းေတြက ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းကုိ ႀကီးႀကီးမားမား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ျဖစ္ေစတဲ့

အမည္ခံ လုပ္ငန္းေတြဆုိရင္ မမွားႏုိင္ပါဘူး။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္နဲ႔ ဆင္ေျခဖုံးေနရာေတြအထိ ဖြင့္လွစ္ေနၾကတဲ့ အႏွိပ္ခန္းဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းေတြက

တကယ္ေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္ ေညာင္းညာလုိ႔ ႏွိပ္တဲ့အႏွိပ္ခန္းမ်ဳိးေတြ မဟုတ္သလို ............

အဲဒီ အႏွိပ္ခန္းေတြကို လာၾကတဲ့သူေတြကလည္း အနင္းအႏွိပ္ ခံခ်င္လို႔လာၾကတဲ့ သူေတြမဟုတ္ပါဘူး။

အခေၾကးေငြေပး လိင္ေပ်ာ္ပါးႏုိင္တဲ့ အဲဒီလို အမည္ခံ အႏွိပ္ခန္းေတြ ဖြင့္ႏုိင္ဖို႔ကိုလည္း ေဒသခံအာဏာပုိင္၊ ရဲနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြကို

အႏွိပ္ခန္းပိုင္ရွင္ေတြက လာဘ္ေငြအရင္းအႏွီး ႀကီးႀကီးမားမားေပး ဖြင့္လွစ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။

“ဆုိဖီ” လို႔ သူ႔ကုိယ္သူ မိတ္ဆက္တဲ့ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ မိန္းမငယ္က..................

တာေမြျမိဳ႕နယ္၊ သမိန္ဘရမ္းလမ္းမေပၚ...အထပ္ျမင့္ တခုမွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ အႏွိပ္ခန္းတခုက အလုပ္သမ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစကား ဝဲဝဲနဲ႔ သူရဲ႕အသံကုိ ၾကားတာနဲ႔ ဆိုဖီက တုိင္းရင္းသူတေယာက္မွန္း သိသာေစပါတယ္။

“ဒီအလုပ္ကို လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီ။

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ စေရာက္တုန္းက သူနာျပဳ အကူသင္တန္း တက္တယ္။

သင္တန္းဆင္းၿပီးေတာ့ ေဆးခန္းတခုမွာ အကူသူနာျပဳအျဖစ္ အလုပ္၀င္တယ္။

လစာ ၃ ေသာင္းခြဲရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ကုိျပန္ပို႔ဖို႔ ဘယ္လိုမွ မလုံေလာက္ဘူး။

အေဆာင္ေန သူငယ္ခ်င္းက လစာေကာင္းတဲ့အလုပ္ လုပ္မလားဆုိၿပီး ေခၚလာရာက ဒီလုပ္ငန္းခြင္ထဲ ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ပထမေတာ့ ႏွိပ္ေပးရတယ္လုိ႔ပဲ မွတ္ခဲ့တာ။ သူငယ္ခ်င္းက ေမးတယ္၊ ႏွိပ္တာတခုတည္းနဲ႔ေတာ့ တလကုိ ၅ ေသာင္းအျပင္ ပုိမရဘူး။

ေငြရႊင္တဲ့သူ ေဘာစိ (သူေဌး) ေတြလာရင္ ဘာမစဥ္းစားနဲ႔ ကုိယ္လိုခ်င္သေလာက္ ေတာင္း၊။

အဲ ..သာမန္ဆုိ......တဆက္ရွင္ ( ၄၅ မိနစ္ကေတာ႕ = ၅၀၀၀က်ပ္ပါ)

လိင္ေပ်ာ္ပါးဖုိ႕ .....ကြန္ဒုံး ပါပီး .......ထပ္ေပးရမွာ က ၈၀၀၀ က်ပ္ပါ...

ၿပီးေတာ့ တနာရီေလာက္ ခန္႕ အတူတူအိပ္ေပးလိုက္ဆုိတာနဲ႔ အဲဒီကစၿပီး ဒီအလုပ္ လုပ္ျဖစ္သြားတာ” လို႔

ဆိုဖီက သူ႔ရဲ႕ အႏွိပ္သမဘ၀ အစကုိ ေျပာျပပါတယ္။(မွတ္ခ်က္။ ။ ခုအခ်ိန္ဟာ ၁၈၈ ထုတ္ထားတာပါ။)

ဆိုဖီက ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနားက လာေရာက္တာျဖစ္ၿပီး သူ႔မွာ မိသားစု ေျခာက္ဦးရွိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

သူ႔မိဘႏွစ္ဦး အပါအ၀င္ ေမာင္ႏွမေလးဦးရွိတဲ့ သူ႔မိသားစုမွာ သူက အႀကီးဆုံးသမီးပါတဲ့။

၁၀ တန္းမေအာင္တဲ့အခ်ိန္ မိသားစု စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္လို႔ ရန္ကုန္တက္ အလုပ္လုပ္ရာကေန ဒီအလုပ္ကို လုပ္ျဖစ္သြားခဲ့တာပါ။

အကူသူနာျပဳဘ၀က တလ ၃ ေသာင္းခြဲနဲ႔ အိမ္ကို ေငြျပန္ပုိ႔ဖို႔ ေနေနသာ ကုိယ့္၀မ္း၀ေအာင္ေတာင္ မစားႏုိင္ခဲ့ရာက

အႏွိပ္ခန္း အလုပ္သမဘ၀မွာေတာ့ သူ႔ဘ၀ အမ်ားႀကီးအဆင္ေျပလာၿပီလို႔ ဆိုဖီက ဆုိပါတယ္။

“တလကို ႏွစ္သိန္း အိမ္ျပန္ပို႔ႏုိင္တယ္။ မိဘေတြလည္း ဘာအလုပ္လုပ္မွန္း မသိဘူး၊ ေမးလည္း မေမးဘူး။

ဒီအလုပ္က ကိုယ့္အတြက္ေရာ အိမ္အတြက္ေရာ အရမ္း အဆင္ေျပတယ္..

ခုေတာ႕ ကုလား-ဗမာ လွံဳ႕ေဆာ္လုိသူေတြေၾကာင္႕ ဧည္႕သည္နဲပါတယ္..” လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ဆုိဖီက အႏွိပ္ခန္းလာတဲ့လူတုိင္းနဲ႔ အတူညအိပ္ရတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ

အႏွိပ္ခန္းကို ပုံမွန္လာ ေငြျဖဳန္းႏုိင္တဲ့၊ ေသာက္စားမူးယစ္ႏုိင္တဲ့ ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္သူေတြကိုသာ အဓိကထား လိင္ေဖ်ာ္ေျဖမႈေပးရတာလို႔ ဆုိပါတယ္။

သူ႔အေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ဆိုတဲ့ လြတ္လပ္မႈတခုရွိတယ္လို႔ ဆုိဖီက ဆုိတယ္။

ဒါက လမ္းမေတြေပၚက ျပည့္တန္ဆာ ညဥ့္ငွက္ေလးေတြထက္သာတဲ့ အခြင့္အလမ္းတခုပါလုိ႔ သူက ေျပာပါတယ္။

“အႏွိပ္ခန္းဆုိတာက လူမ်ဳိးစုံပဲ။ ကိုယ္က လူတုိင္းနဲ႔ အိပ္တာမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး။

တခ်ဳိ႕လူေတြက လာအႏွိပ္ခံ၊ ဟုိကိုင္၊ ဒီကိုင္လုပ္၊ မုန္႔ဖိုးေပး၊ ျပန္သြားၾကတယ္။

အဓိက ပုံမွန္ေဖာက္သည္ကုိပဲ အဓိက အားထားရတာ။

ဖား (သူေဌး) တေကာင္ ရထားၿပီဆုိရင္လည္း ကိုယ့္အတြက္ေရာ၊ အႏွိပ္ခန္းအတြက္ေရာ အမ်ားႀကီးအဆင္ ေျပတယ္။

အႏွိပ္ခန္းမွာ ဖား သုံး၊ ေလးေကာင္ ခ်ိတ္ထားႏုိင္တဲ့ သူဆုိရင္ သိပ္မပင္ပန္းေတာ့ဘူး” လို႔ ဆုိဖီက ဆိုတယ္။

“ဆိုဖီ” လို တုိင္းရင္းသူ မိန္းကေလးမ်ဳိးေတြ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အႏွိပ္ခန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရွိေနပါတယ္။

မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ သမုိင္းလမ္းဆုံအနီးမွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ အႏွိပ္ခန္းတခုမွာဆိုလည္း အႏွိပ္သမ စုစုေပါင္း ၄၇ ဦး ရွိပါတယ္။

ဘုရင့္ေနာင္၊ ေအာင္မဂၤလာကားဂိတ္၊ ရာဇာမင္း။ဒဂုံဧရာအေ၀းေျပးလို လူစည္ကားတဲ့ကားဂိတ္ေတြ၊

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၊ ၿမိဳ႕စြန္စတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္းစုံမွာ အႏွိပ္ခန္း ေထာင္ခ်ီရွိႏုိင္တယ္လို႔ ကားပြဲစားေတြက ဆုိပါတယ္။

“ဘုရင့္ေနာင္ လမ္းဆုံနားမွာတင္ မရွိဘူးဆုိရင္ အႏွိပ္ခန္းေရာ၊ တည္းခုိခန္းေရာ၊ ကာရာအုိေကေရာ တရာေလာက္ရွိမယ္။

အဲဒါေတြအကုန္လုံးကလည္း ဇယားေရႊ႕ (လိင္ေပ်ာ္ပါး) လို႔ ရတဲ့ေနရာေတြခ်ည္းပဲ” လို႔ ကားပြဲစားတဦး( ဘ၀ပ်က္သြားသူ)က ေျပာတယ္။

ဒါေပမယ့္ အႏွိပ္ခန္းေတြကေတာ့ အဓိက ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းရဲ႕ အခ်က္အခ်ာလို႔ ဆုိပါတယ္။

အႏွိပ္သမေလးေတြ၊ KTV ဆုိင္ေတြက အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြထဲမွာ

ခ်င္း၊ ရခုိင္၊ ရွမ္း၊ ကရင္၊ ကခ်င္၊ ပအုိ႔ဝ္ စတဲ့ တုိင္းရင္းသူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္လို႔

ပုံမွန္သြားေရာက္ေလ့ရွိတဲ့ ဘုရင့္ေနာင္က ကားပစၥည္းေရာင္း၀ယ္ေရး စီးပြားေရးသမားတဦးက ဆိုတယ္။

“တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ ျမန္မာစကား နားမလည္ဘူး။ ကုိယ္လုပ္ခိုင္းခ်င္တဲ့အရာကို အမူအရာနဲ႔ လုပ္ျပခုိင္းရတယ္” လို႔ အဲဒီ စီးပြားေရးသမားက ဆုိပါတယ္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ အႏွိပ္ခန္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပုံမွန္.....၁ နာရီအႏွိပ္ခံရင္ ၀န္ေဆာင္မႈကုိ လိုက္လို႔

၂၅၀၀ နဲ႔ ၃၅၀၀ အၾကား ေစ်းႏႈန္းသတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီေစ်းႏႈန္းက သာမန္ႏွိပ္ေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈပဲရမွာျဖစ္ၿပီး လိင္ေပ်ာ္ပါးခ်င္လို႔ရွိရင္ေတာ့

အနည္းဆုံး ၁၅၀၀၀ ( ၁၇ - ၂၂ နွစ္အရြယ္ခန္႕ ......မ်ားေသာအားျဖင္႕ အင္းကီ်ိအနက္ ၀တ္တတ္)ေလာက္ေပးရတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

အႏွိပ္ခန္းမွာ လာေရာက္အလုပ္လုပ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြမွာ

မအူပင္၊ လပြတၱာ၊ ေဒးဒရဲ၊ ေတာင္ဒဂုံ ၊ ေျမာက္ဒဂုံ၊လွိဳင္သာယာ၊ေရႊျပည္သာ၊ ဧရာ၀တီတုိင္း၊ အိမ္မဲ၊စတဲ႕ နယ္ဘက္ ေက်းရြာေတြက

မိန္းကေလးေတြပါသလို တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈမရွိတဲ့ ရခုိင္၊ ကခ်င္၊ ရွမ္း၊ ကရင္ျပည္နယ္ဘက္ေတြကမိန္းကေလးေတြပါတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ဖြံ႔ၿဖဳိးမႈ ေႏွးေကြးတဲ့ ခ်င္း၊ ရခုိင္လို ေဒသက မိန္းကေလးေတြလည္း ရွိေပမယ့္ အေရအတြက္အားျဖင့္ နည္းတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အႏွိပ္ခန္းအမ်ားစုက နယ္ေဒသေတြက လာေရာက္တဲ့ မိန္းကေလးေတြကုိပဲ လိုလိုလားလား အလုပ္ခန္႔ခ်င္ၾကၿပီး ။

နယ္ေဒသက မိန္းကေလးေတြက အလုပ္ေျပာင္းေရႊ႕မႈ အလြန္နည္းတာေၾကာင့္ အလုပ္ခန္႔ခ်င္ၾကတာလုိ႔ သိရပါတယ္။

“အႏွိပ္ခန္းေတြမွာ နယ္က မိန္းကေလးေတြ ဘာလို႔ ပုိပုိမ်ားလာလဲဆုိေတာ့ နယ္က မိန္းကေလးေတြက

ရန္ကုန္ေရာက္ အထည္ခ်ဳပ္တို႔ ဘာတုိ႔ ၀င္လုပ္၊ ရတဲ့လစာနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မေလာက္ဘူး။

မေလာက္ေတာ့ ထြက္ေပါက္ရွာရင္း တခ်ဳိ႕လည္းအႏွိပ္ခန္းေရာက္၊ တခ်ဳိ႕လည္း KTV ေရာက္၊

တခ်ဳိ႕ေတြကေတာ့ လမ္းေပၚမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ျပည့္တန္ဆာဘ၀ေတြဆီ ေရာက္ကုန္ၾကတာ။အဓိက စား၀တ္ေနေရးပဲ” လို႔

အႏွိပ္ခန္းတခုက မန္ေနဂ်ာတဦးက ဆုိပါတယ္။

အႏွိပ္ခန္းေရာက္လာတဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ဘ၀က လမ္းမေတြေပၚက ဘ၀ေတြထက္စာရင္ အမ်ားႀကီး လုံၿခဳံတယ္လုိ႔ အဲဒီမန္ေနဂ်ာက ဆုိပါတယ္။

“လမ္းမေပၚမွာဆုိရင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးမယ့္လူ မရွိဘူး။ အႏွိပ္ခန္းမွာ အလိုမတူရင္၊ ျပႆနာရွိရင္ အႏွိပ္ခန္းဘက္က တာ၀န္ယူရွင္းေပးရတာ။

ေဖာက္သည္က မူးၿပီး ရမ္းလုိ႔ရွိရင္လည္း Waiter ေတြက ဆြဲထုတ္သြားတာပဲ။

လမ္းေပၚက ဘ၀ထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးသာပါတယ္။ တခုေတာ့ရွိတယ္။ အလုပ္က ၂၄ နာရီမွာ ၁၈ နာရီေလာက္လုပ္ရတယ္။

အိပ္ခ်ိန္နည္းတယ္။ သူလုပ္ႏုိင္ရင္ လုပ္ႏုိင္သေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ က်န္မယ္။

လစာက တေသာင္း၊ လူတေယာက္ တဆက္ရွင္ (တနာရီ) ၂၅၀၀ နဲ႔ ႏွိပ္ရင္ ႏွိပ္တဲ့မိန္းကေလး အတြက္က အနည္းဆုံး ငါးရာရတယ္၊

ဧည့္သည္က ေပးတဲ့ မုန္႔ဖုိးရွိတယ္။

တကယ္လို႔ ဧည့္သည္နဲ႔ မိန္းကေလးနဲ႔ အဆင္ေျပလို႔ ကိစၥ (လိင္ေပ်ာ္ပါး) ျဖစ္ရင္လည္း အႏွိပ္ခန္းဘက္က ရသလို မိန္းကေလး ဘက္ကလည္း ရတယ္။ ဘယ္လုိေျပာေျပာ မိန္းကေလးတေယာက္ကုိ တလႏွစ္သိန္းခြဲ အနည္းဆုံး ေျပးမလြတ္ဘူး။ ဒါ ေနစရိတ္၊ စားစရိတ္ၿငိမ္း” လို႔ အဲဒီမန္ေနဂ်ာက ေျပာပါတယ္။

အႏွိပ္ခန္း မန္ေနဂ်ာရဲ႕အဆုိအရ အႏွိပ္ခန္းေတြနဲ႔ အႏွိပ္သမ ျပည့္တန္ဆာေလးေတြရဲ႕ ဘ၀က အဆင္ေျပလွတယ္လုိ႔ ထင္စရာရွိပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အၿမဲတမ္း အဆင္ေျပေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကဳိ ေအာက္တုိဘာလနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပတဲ့ ႏုိ၀င္ဘာလမွာ နဲ႕ မဂၤလာေတာင္ညြန္႕ မဂၤလာေစ်း..ေကာလာဟာလ အပီးမွာ...

ရန္ကုန္တုိင္းတတုိင္းလုံးက အႏွိပ္ခန္းေတြကို ပိတ္ထားဖို႔ သက္ဆုိင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းေတြက အေၾကာင္းၾကားခဲ့တဲ့အျပင္ ၂၀၁၀....

အစုိးရသစ္တက္ၿပီး ဧၿပီလနဲ႔ ေမလမွာလည္း အႏွိပ္ခန္းေတြကို ဖမ္းဖို႔ ရန္ကုန္တုိင္းအစုိးရက စီမံခ်က္ခ်တာေၾကာင့္ အႏွိပ္ခန္းေတြ လနဲ႔ခ်ီ ပိတ္ခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒီလို ပိတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အႏွိပ္သမေတြ ဘယ္လို ၀င္ေငြနဲ႔ ေနထုိင္စားေသာက္ၾကပါသလဲ။ အေျဖကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။

လမ္းမေတြေပၚမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ျပည့္တန္ဆာ၊ ညဥ့္ငွက္ေလးေတြအျဖစ္ အသြင္းေျပာင္း ႐ုန္းကန္ရတာေတြ ရွိတယ္လုိ႔ အႏွိပ္သမေလးေတြက ဆုိပါတယ္။

ဆိုဖီက စီမံခ်က္ရွိလို႔ အႏွိပ္ခန္းေတြ လနဲ႔ခ်ီပိတ္ရရင္ သူ႔ရဲ႕ပုံမွန္ေဖာက္သည္ေတြကို ဆက္သြယ္ၿပီး အျပင္မွာ ေအာ္ဒါ (ျပည့္တန္ဆာ) လိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္တဲ့။

ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕မိတ္ေဆြ အႏွိပ္သမ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ လမ္းမေပၚမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ျပည့္တန္ဆာအလုပ္ကို မျဖစ္မေန လုပ္ခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

“စီမံခ်က္ဆုိရင္ အလုပ္က လနဲ႔ခ်ီနားရတယ္။ ကိုယ္က ပုံမွန္ေဖာက္သည္ေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီး အကူအညီေတာင္း။

သူတို႔နဲ႔ ျပန္ဆက္သြယ္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဖာက္သည္နဲ႔ ျပန္ဆက္လို႔ မရတဲ့သူေတြက လမ္းေပၚပဲ ထြက္ရတာပဲ။

အဲဒီအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ေရြးခ်ယ္စရာမရွိဘူး။ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ ထမင္းစားရရင္ေတာ္ၿပီ ဆိုၿပီး ေခၚရာလိုက္တာပဲ။

စီမံခ်က္မေၾကာက္လို႔ဖြင့္တဲ့ အႏွိပ္ခန္းေတြဆီမွာ သြားလုပ္တဲ့သူေတြလည္း လုပ္ၾကတယ္။

အဲဒီအႏွိပ္ခန္းေတြက ရဲဖမ္းခံရတာမ်ားတယ္။ အဖမ္းခံရရင္ ျပည့္တန္ဆာမႈနဲ႔ ေထာင္ခ်ခံရမွာ။



မႈခင္းဂ်ာနယ္ထဲမွာ အႏွိပ္ခန္းမွာ အတူလုပ္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္ အဖမ္းခံရတဲ့သတင္းေတာင္ ဖတ္လုိက္ရတယ္” လုိ႔ ဆုိဖီက ဆုိပါတယ္။

တရားမ၀င္ အႏွိပ္ခန္းဆိုတဲ့ေနရာမွာလည္း ႏွစ္မ်ဳိးရွိၿပီး သက္ဆုိင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ရဲတပ္ဖြဲ႔ကို လိုင္းေၾကး သိန္းခ်ီေပးဖြင့္တဲ့ အႏွိပ္ခန္းနဲ႔

လိုင္းေၾကးမေပးဘဲ ခိုးဖြင့္တဲ့ အႏွိပ္ခန္းရယ္လို႔ ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အႏွိပ္သမေလးေတြအေနနဲ႔ အလုပ္ေရြးခ်ယ္တဲ့ေနရာမွာ

လိုင္းေၾကးေပး၊ မေပးကိုလည္း အၿမဲစုံစမ္းၿပီး လိုင္းေၾကးေပးတဲ့ အႏွိပ္ခန္းမွာသာ ၾကာၾကာ အလုပ္လုပ္ေလ့ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

( ၁၈၈ ထုတ္ထားတာ မသိဖူးလားဆုိပီး။ရဲက ေခၚပီး ညလုံးေပါက္ေပ်ာ္ပါးေနတာေတြကုိ လဲ ေတြ႕ေနရပါတယ္တဲ႕ မေျပာရဲဖူးေလတဲ႕)

သန္းေခါင္ယံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ နီယြန္ေရာင္ထိန္ထိန္ညီးေနတဲ့ ကားလမ္းမႀကီးေတြေပၚမွာ လူသူကင္းရွင္း ေနၿပီျဖစ္ေပမယ့္

မွိန္ပ်ပ် မီးအလင္းေရာင္ အႏွိပ္ခန္းေတြမွာေတာ့ သက္၀င္လႈပ္ရွားမႈ ေတြရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေတြဟာ...အနွိပ္ခန္းကဘ၀ေတြပါ....

..က်န္သည္႕... CLUB..မ်ား...ကေတာ႕..............

( ၉လႊာ၊ေဂ်ေဂ်။အာရွ...။ေတာင္ညြန္႕ေဒသ မဟုတ္သည္႕ကလပ္ မ်ား မွ ၁၈၈ ထုတ္ထားဆဲကာလ မွာေတာင္..စား၀တ္ေနေရးအတြက္)

မိန္းကေလးမ်ားရဲ႕ဘ၀အေမာေတြကေတာ႕...ရန္ကုန္ညမ်ားနဲ႕အတူ.....ဆက္လက္ျဖတ္သန္းေနရဆဲပါ။

Lon Ely ( ၄-၄ -၁၃)

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအပ်ိဳစင္

"အပိ်ဳစင္”ဆိုတဲ့ စကားေလး(၃)ခြန္းဟာ စကားအရာ(၃)ခြန္းဆိုေပမယ့္ ထိန္းသိမ္းရတာေတာ့ ခက္ပါလားေနာ္ အေမကေမြးၿပီးအခ်ိန္မွစလို႔ အရြယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ရူးမိုက္တတ္စအခ်ိန္ေတြမွာ ထိန္းသိမ္း ရ ခက္ခဲပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ေစာင့္ေရွာက္မႈနဲ႔အတူ အေမ့ရဲ႕သြန္သင္ဆုံးမမႈေတြေၾကာင့္သာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ဆိုတဲ့ ဘ၀ေလးကေန အသိဥာဏ္ေတြရင့္က်က္တဲ့ အသက္အရြယ္အထိ “အပ်ိဳစင္”ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခုကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့တာပါ။

ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္နဲ႔အတူ ဒြန္တြဲၿပီးျဖစ္ေပၚလာတတ္တဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာဟာ အရြယ္နဲ႔မမွ်ေအာင္ အင္အားႀကီးမားခဲ့တာမို႔ ရင္ခုန္သံေတြရဲ႕ေနာက္ကို ပါမသြားေလရေအာင္ ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ့ရသူေတြ ကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ မိန္းမသားေတြမဟုတ္လား…။

ရင္ခုန္သံေတြ စတင္ၿပီး ခုန္လာတတ္စမွာေတာ့ သိပ္ခ်စ္တာပဲဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္ အတြက္ တန္ဘိုးမျဖတ္ႏိုင္ပါဘူး…မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ သူမရဲ႕ဘ၀ႀကီးတစ္ခုအတြက္ ရွိသမွ်အခ်စ္ေတြ အားလုံးကုိ ေပးခ်င္တတ္ၾကပါတယ္၊အဲ့ဒီအရြယ္ဟာ..ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေလးပါ…ဘာကိုမွ မစဥ္းစားခ်င္၊ ဘာကိုမွလည္း မဆုံးျဖတ္ဘဲ….တဒိန္းဒိန္းခုန္ေနတာကို အခ်စ္လို႔ မွတ္ယူတတ္ခဲ့လို႔ပါပဲ…။

ခုေတာ့လည္း ရင္ခုန္သံေတြက တဆင့္ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီမို႔ အခ်စ္ဆိုတာကို နားလည္သေယာေယာင္ေတာ့ ရွိလာသလိုလို…ဒါေပမယ့္လည္း မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ဟာ ခန္႔မွန္းရခက္သားလား။ ေယာက်္ားေတြ ေတြ႕တိုင္းေဆြ႕ေဆြ႕ခုန္၊ ရင္ခုန္ျခင္းမ်ိဳးလည္းမဟုတ္။ ရင္ခုန္သံေတြ တဒိန္းဒိန္းျမည္ေနခဲ့တိုင္းလည္း မိန္းမေတြ မခ်စ္တတ္ခဲ့…။ ဒါဆို…ကၽြန္မတို႔ မိန္းမေတြရဲ႕ အခ်စ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုနားလည္ရမလဲ။

ဆယ္ေက်ာ္သက္ရဲ႕အထက္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္အစမွာေတာ့ အခ်စ္ကိုရွာေဖြခ်င္သူျဖစ္လာခဲ့ျပန္ပါၿပီ… ရွာေဖြခ်င္ေသာ္ျငားလည္း ရွာမရခဲ့။ တိတ္တိတ္ေလး ရင္ထဲမွာႀကိတ္ေနၿပီး ခ်စ္တဲ့သူကို လိုက္ရွာေန မိေတာ့သည္…ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ကစိတ္မ်ိဳးမဟုတ္ခဲ့…မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ သူမျမတ္ႏိုးသူ၊ သိပ္ခ်စ္ တတ္တဲ့သူကိုသာ ရွာေဖြတတ္သည္…ေယာက်္ားတစ္ေယာက္က ခ်စ္သလား၊ ႀကိဳက္သလားဆိုတဲ့ အရာကို မစဥ္းစားမိ… စကားပုံတစ္ခုလိုပါပဲ… မခ်စ္ဘူးလို႔ အခ်စ္ရူး….အခ်စ္ဦးမို႔ အခ်စ္ထူးဆိုသလိုပါပဲ ပစ္ပစ္ခါခါ၊ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ဖို႔ ႀကိဳးစားျပန္သည္….အခ်စ္ေတြစုေဆာင္းၿပီး ေတာင္ပုံႀကီးတစ္ခုလို ျဖစ္လာတဲ့အခါ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဟာ…ေလာဘဆိုတဲ့အရာနဲ႔ ဒြန္တဲြလာျပန္ပါတယ္…။ သူမေပးထားေသာ အခ်စ္ေတြ အတြက္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဆီက အစြမ္းကုန္လိုခ်င္ေသာအခ်စ္တစ္ခုေပါ့…ဆန္႔က်င္ဘက္တစ္ခုကေတာ့ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတဲ့စိတ္တစ္ခုရယ္ပါ။ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ အရမ္းခ်စ္တတ္တဲ့ စိတ္ေတြရွိလာတဲ့အခ်ိန္ ႏွလုံးသားတစ္ခုကိုပါ စေတးၿပီးခ်စ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာကို ဆန္းစစ္ရွာေဖြေနခ်ိန္လုိ႔ ေျပာလို႔ရႏိုင္သလို ေသရာပါမယ့္အခ်စ္မ်ိဳးဆိုရင္ လည္း မွားမယ္မထင္ပါဘူး။

ေနာက္ဆုံးအပ်ိဳစင္ဘ၀…ေနာက္ဆုံးဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းကို ၾကားမိတာနဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ မၾကားခ်င္ဆုံးေသာ စကားတစ္ခြန္းပါ။ မိန္းမေတြဟာ ေလာဘႀကီးတယ္လို႔ ေယာက်္ားေတြရဲ႕ တဖက္သက္ အျမင္ေတြကို စြပ္စြဲခဲ့မယ္ဆိုရင္…သူမေျပာျပခ်င္ပါတယ္…

ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဆိုတာ ဘ၀ရဲ႕တစ္စိတ္တပိုင္းပါ…မိန္းမတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူမရဲ႕အပ်ိဳစင္ ဆိုတဲ့ ဘ၀ေလးကုိ စြန္႔လႊတ္ရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိစိတ္တစ္ခုဟာ မီးေတာင္တစ္ခုေပါက္ကြဲမတတ္ ခံစားရ တတ္ၾကပါတယ္…ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတဲ့အေျဖတစ္ခု မိန္းမေတြမွာ ရွိပါတယ္…အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ မိန္းမေတြဟာ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာကို ႏွလုံးသားနဲ႔ေရာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ပါ အသိစိတ္ေတြက ရင့္က်က္သြားခဲ့လို႔ပါ။

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အပ်ိဳစင္ဘ၀ကို သူမခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ ျဖတ္သန္းလိုက္ရမလား..သို႔မဟုတ္ သူမ မခ်စ္မႏွစ္သက္ သူနဲ႔ ျဖတ္သန္းလိုက္ရမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြက မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အႀကီးအက်ယ္ရိုက္ခတ္ေစပါ တယ္..ကၽြန္မတို႔မိန္းမသားဘ၀ေတြမွာ…ေနာက္ဆုံးအပ်ိဳစင္ဘ၀ ကုန္ဆုံးသြားခဲ့ရင္ အရာအားလုံးဟာ ေပ်ာက္ဆုံးေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ရင္ထဲကခံစားခ်က္၊ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြဟာ နည္းပါးသြားခဲ့ရပါၿပီ။ ေရွးရိုးအစဥ္လာတည္းက မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ခ်က္ျပဳတ္လုပ္ရတဲ့အလုပ္ပဲ လုပ္ရမယ္လို႔ သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ အခြင့္အေရးေတြကို လက္လြတ္ဆုံးရႈံးရသလိုျဖစ္ေစပါ တယ္။

အပ်ိဳစင္ဘ၀ေတြမွာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္၊ လြတ္လပ္ပိုင္ခြင့္၊ အမ်ားႏွင့္တန္းတူ ပညာသင္ခြင့္ေတြဟာ ေနာက္ဆုံး အပ်ိဳစင္ဘ၀မွာ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရပါသည္။ အပ်ိဳစင္ဘ၀ေလးကို မစြန္႔လႊတ္ခင္အခ်ိန္ကေလးမွာ ကၽြန္မတို႔မိန္းမေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ့ရတယ္ဆိုတာ သိႏိုင္မယ္ဆိုရင္……

Myanmar Express

တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ (အပိုင္း ၁) ေဆာင္းပါးရွင္ တိုင္းရင္းသား တစ္ဦး

တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ (အပိုင္း ၁) ေဆာင္းပါးရွင္ တိုင္းရင္းသား တစ္ဦး

တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္

--- တိုင္းရင္းသား တစ္ဦး

ယခုအခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္ဟာ ဒီမိုကေရစီစံနစ္သစ္ဆီသို႕ ဦးတည္သြားေနၿပီလို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒီမို ကေရစီ  စံနစ္ကို ထူေထာင္မယ္ ဆိုလိုက္တာနဲ႕ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးဟာ အင္မတန္ အေရးၾကီးတာလဲ လူတိုင္း သိၾကပါတယ္။ (အဲဒီလို အေရးၾကီးလို႕ကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေဒၚစုက တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး တာ၀န္ကို ယူထားတာေပါ့။) ဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဆိုရာမွာလဲ ယခုလက္ရွိမွာ ဥပေဒျပင္ပ ေရာက္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕ေတြကို ဥပေဒ ေဘာင္၀င္ေအာင္ ဘယ္လို legalize လုပ္မလဲ၊ အနာဂတ္ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္နဲ႕ ဘယ္လို ေပါင္းစည္းၾကမလဲ ဆိုတဲ့ ျပႆနာ ေတြဟာ အေရး တကာ့ အေရးအၾကီးဆုံး ကိစၥေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥေတြအတြက္ အစိုးရေရာ အတိုက္အခံဖက္ ကပါ ေရေရရာရာ စီမံခ်က္ ရွိေသးပုံ မရဘူး၊　ရွိတယ္ဆိုရင္လဲ　ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရွိေသးဘူး။ အဲဒီကိစၥၥ ေတြနဲ႕ ပတ္သက္လို႔ ျပည္သူတဦးရဲ႕ အျမင္ကို တင္ျပခ်င္တဲ့အတြက္ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ေရးရတာ ျဖစ္ပါ တယ္။

ပထမဆုံးအေနနဲ႕ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြ ဥပေဒေဘာင္ထဲ ေရာက္လာေအာင္ အစိုးရ အဆက္ဆက္ အသုံးၿပဳခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

လက္နက္ခ်ခိုင္းတဲ့နည္း

အစိုးရအဆက္ဆက္က တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ ဥပေဒေဘာင္၀င္ေအာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်င့္သုံး ခဲ့တာ ကေတာ့ လက္နက္ခ်ခိုင္းတဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လက္နက္ခ် အလင္း၀င္လိုက္တာနဲ႕ ဥပေဒေဘာင္ ၀င္သြားၿပီေပါ့။  ဒီနည္းနဲ႕ မေအာင္ျမင္ခဲ့တာ အထူးေျပာစရာမလိုပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဘာလို႕ မေအာင္ျမင္ခဲ့တာလဲ ဆိုတာ အေလးအနက္ စဥ္းစားဖို႕ လိုပါတယ္။  

အစိုးရနဲ႕ေဆြးေႏြးၿပီး သေဘာတူညီခ်က္ရလို္႕ လက္နက္ခ်ခဲ့တာ ဖဆပလအစိုးရ လက္ထက္ ႏိုင္ေအာင္ထြန္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့  မြန္လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕က ပထမဆုံးလို႕ ဆိုပါတယ္။ ႏိုင္ေအာင္ထြန္း အဖဲြ႕ဟာ အဲဒီအခ်ိန္တုံး ကဆိုရင္  ယခုလက္ရွိ  မြန္ျပည္သစ္ပါတီထက္ေတာင္ လူအင္အား၊ လက္နက္ အင္အား ေတာင့္တင္းပါသတဲ့။  ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုနဲ႕ ေဆြးေႏြးၿပီး သေဘာတူညီခ်က္ရတဲ့အတြက္ လက္နက္ ခ်ခဲ့တာပါတဲ့။ လက္နက္လဲ ခ်ၿပီးေရာ သေဘာတူထားတဲ့ အခ်က္ေတြ ဘာမွ ျဖစ္မလာတဲ့အျပင္ ဦးႏုနဲ႕ သြားေတြ႕ၿပီး အေျခအတင္ ေျပာတဲ့အတြက္ ႏိုင္ေအာင္ထြန္း ေထာင္ထဲ ေရာက္သြားပါသတဲ့။ အဲဒီ အျဖစ္ကို နမူနာ ယူၿပီး ေတာ့ က်န္တဲ့တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြမွာ "ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္နက္ေတာ့ မခ်နဲ႕၊ ဗမာေတြ ကတိမတည္ဘူး" ဆိုတဲ့ သေဘာထား ခံယူခ်က္ သံမိႈစဲြသလို ျမဲသြားတာပါတဲ့။ (ႏိုင္ေအာင္ထြန္း အဖဲြ႕ရဲ႕ ျဖစ္ေထြကို သူငယ္ခ်င္း တဦးက ေျပာျပခဲ့တာပါ။ စာေရးသူ မေမြးခင္က ကိစၥ ျဖစ္လို႕ ပိုသိတဲ့သူေတြက ျပင္ဆင္ ျဖည့္စြက္ေပးၾကေစလိုပါတယ္။)

ႏိုင္ေအာင္ထြန္းတို႕အေၾကာင္းကို စာေရးသူတို႕မမီွလိုက္လို႕ အတိအက် မေျပာႏိုင္ေပမယ္လို႕ န၀တ/ နအဖလက္ထက္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္ ျဖစ္ပါတယ္။ န၀တလက္ထက္မွာ ဗုိလ္ခင္ညြန္႕ဟာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြနဲ႕ လိုက္လံေဆြးေႏြးၿပီး အပစ္အခတ္ရပ္စဲဖို႕ သေဘာတူညီခ်က္ေတြ လက္မွတ္ထိုးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။  အေျခခံဥပေဒရယ္လို႕ မရွိဘဲ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ရဲ႕ အမိန္႕အာဏာနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလမို႕လို႕လဲ　အဲဒီလိုလုပ္လို႕　ရတာပါ။　အရင္ အစိုးရ ေတြ လက္ထက္ကေတာ့　ဒီလိုလုပ္ရင္ ျဖစ္ႏိုင္မွန္း မသိလို႕ မဟုတ္ေလာက္ပါ၊　တည္ဆဲ ဖဲြ႕စည္းပုံ ဥပေဒနဲ႕ ၿငိစြန္း ေနလို႕သာ　လုပ္မရခဲ့တာ　ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။　ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္　န၀တ/နအဖ လက္ထက္ မွာေတာ့ နယ္စပ္ေဒသ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အႏွစ္　(၂၀) နီးပါး　ၿငိမ္းခ်မ္းခဲ့တာ အမွန္ပါပဲ။　

ဒါေပမယ့္　အဲဒီျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အဂၤါမစုံဘဲ ေမြးလာတဲ့ ကေလးနဲ႕တူေနပါတယ္၊ ၾကီးမားတဲ့ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ ရွိေနပါတယ္။ ဘယ္လိုခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္လဲ။　ဗိုလ္ခင္ညြန္႕က အေရးတယူ လာေဆြးေႏြးတယ္ ဆိုတာနဲ႕ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕ေတြမွာ တူညီတဲ့ အေတြး တခု ၀င္သြားေစခဲ့လို႕ပဲ။ ဘယ္လို အေတြးလဲ ဆိုေတာ့ "ၾကည့္စမ္း၊ ေဒၚစု ေခါင္းေဆာင္တဲ့ NLD ကို တျပည္လုံးက လူမ်ားစု ေထာက္ခံမဲ ေပးထားပါ ရက္နဲ႕ ဒီလူေတြ NLD နဲ႕ ေဆြးေႏြးဖို႕ စိတ္ကူးရွိပုံ မရဘူး။ ေဒၚစုကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ထား၊ NLD အမတ္ေတြကို ေထာင္ထဲ ထည့္ထားၿပီး ငါတို႕နဲ႕ အေရးတယူ လာေဆြးေႏြးေနတယ္။ ဒါ ငါတို႕ ေသနတ္ ကိုင္ထားလို႕ပဲ။ ငါတို႕မွာသာ လက္နက္မရွိေတာ့ရင္ ငါတို႕ကို ဂရုစိုက္ပါဦးမလား၊　ေပးထားတဲ့ ကတိေတြ　တည္ပါဦး မလား" ဆိုတဲ့ အေတြးပါ။

စဥ္းစားၾကည့္ပါ။　လက္နက္မရွိတဲ့　ေဒၚစုနဲ႕　NLD ကို　ေဆြးေႏြးရမယ့္အစား　အျပဳတ္တိုက္ ေခ်မႈန္းဖို႕　ၾကိဳးစားခဲ့တာ　ႏွစ္　(၂၀)　ၾကာခဲ့တယ္။　ဒီမိုကေရစီအေရး　လႈပ္ရွားသူေတြ　ရာေပါင္း မ်ားစြာ အသက္ ေပးခဲ့ရ၊　ဘ၀ပ်က္ခဲ့ၾကရတယ္။　တိုင္းရင္းသားေတြမွာ　လက္နက္မရွိေတာ့ရင္　NLD　ရဲ႕　ကံၾကမၼာမ်ိဳး　သူတို႕ဖက္　လွည့္မလာဘူးလို႕　ဘယ္သူက　အာမခံမွာလဲ။　ဒါဟာ　တိုင္းရင္းသား ေတြ　လက္နက္မခ်ႏိုင္ရျခင္းရဲ႕　အဓိကအေၾကာင္းပဲ။ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရရင္ လက္နက္မရွိတဲ့ NLD ကို ဖိႏွိပ္ခဲ့တာဟာ တိုင္းရင္းသားေတြ လက္နက္ မစြန္႕ခ်င္ေအာင္၊ မစြန္႕ရဲေအာင္ လုပ္လိုက္တာနဲ႕ အတူတူ ပါပဲ။

နယ္ျခားေစာင့္တပ္လုပ္ခိုင္းတဲ့နည္း

တဖက္ကၾကည့္ျပန္ေတာ့ အပစ္အခတ္　ရပ္စဲၿပီး　ကိုယ့္နယ္ေျမကိုယ္ေန၊　ကိုယ့္စီးပြား ကိုယ္လုပ္ ဆိုတာက စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာသာ ျဖစ္ႏိုင္တာကိုး။ ဖဲြ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒလုပ္ၿပီး အရပ္သားအစိုးရ အေနနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ (၂၀၀၈) ဥပေဒျဖစ္ျဖစ္၊ အတိုက္အခံေတြ ေျပာေနတဲ့ ဖက္ဒရယ္မူ ပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းျပည္ တခုတည္းမွာ ဥပေဒျပင္ပ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြ သူတလူ၊ ငါတမင္း ရွိေနလို႕ မျဖစ္ျပန္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ အစိုးရက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြကို နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ (BGF) အသြင္ ေျပာင္းဖို႕ စည္းရုံးလာပါတယ္။ လက္နက္မခ်ခ်င္ရင္ မခ်နဲ႕၊ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အေနနဲ႕ တပ္မေတာ္ ေအာက္မွာ ေနပါ ဆိုတဲ့ သေဘာပဲ။ တပ္မေတာ္လက္ေအာက္ေရာက္တယ္ဆိုတာနဲ႕ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြဟာ ဥပေဒေဘာင္၀င္သြားၿပီ၊ တရား၀င္ ရပ္တည္လို႕ ရၿပီေပါ့။

ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြကို နယ္ျခားေစာင့္တပ္အေနနဲ႕ လက္ခံတယ္ ဆိုတာ အစိုးရစစ္တပ္ အေနနဲ႕ အေတာ္စြန္႕စားရတဲ့ ကိစၥ ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ထဲက လူေတြဟာ တခ်ိန္က ကိုယ္နဲ႕ သူေသကိုယ္ေသ တိုက္ခဲ့တဲ့သူေတြ ျဖစ္သလို ေနာင္လဲ အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ အခ်ိန္မေရြး အေရာင္ေျပာင္းၿပီး ကိုယ့္ကို ျပန္တိုက္ႏိုင္တဲ့သူေတြ ျဖစ္တယ္ (ဒါ ကရင္ျပည္နယ္မွာ လက္ေတြ႕ပဲေလ)။ အစိုးရတပ္မမွဴး၊ တိုင္းမွဴး ေတြမွာ အေရးအေၾကာင္း ေပၚလို႕　နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို　ခိုင္းရမယ္ဆိုရင္　"ဒီလူေတြ ငါ့အမိန္႕ကို နာခံပါ့မလား။ သူတို႔ တုိင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ပင္းၿပီး ငါ့ကို ေနာက္ေက်ာ ဓါးနဲ႕ ထိုးေလမလား"လို႕ ေတြးမိၾကမွာ ျဖစ္သလို နယ္ျခားေစာင့္ တပ္မွဴးေတြ ကိုယ္တိုင္ကလဲ "ဒီ တပ္မမွဴး/တိုင္းမွဴး ခိုင္းတိုင္း ငါလုပ္လို႕ ျဖစ္ပါ့မလား၊　သူ႕အမိန္႕ကို　နာခံလိုက္လို႕　ငါတို႕　တိုင္းရင္းသားခ်င္း　ျပန္ပစ္ရတဲ့　အေျခအေနေရာက္သြားရင္　ငါ့ဇာတိ　ရပ္ရြာမွာ၊　ငါ့ေဆြမ်ိဳးေတြ ၾကားမွာ သူမ်ားတံေတြးခြက္ ပက္လက္ေမ်ာရခ်ည္ရဲ႕" လို႔ ေတြးမိ ၾကမွာ အမွန္ပါပဲ။　စစ္တပ္ ဆိုတာက ရဲေဘာ္ရဲဘက္ခ်င္း အသက္ေပး ယုံၾကည္စိတ္ခ်ႏိုင္မွသာ ထက္ျမက္ ပါတယ္။ အထက္လူနဲ႕ ေအာက္လူ မယုံသကၤာျဖစ္ၿပီး သံသယေတြ မ်ားေနရင္ေတာ့ လူမ်ားၿပီး ပဲြမစည္တဲ့ တပ္စုတ္တပ္ပဲ့သာ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ 

တိုင္းရင္းသားေတြဖက္က ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ျပႆနာက "နယ္ျခားေစာင့္တပ္ တပ္ရင္းတရင္းစီမွာ တပ္သား ဦးေရ ၃၂၆ ဦး ရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ စစ္သား ၃ဝ ဦး ပါဝင္မည္။ ထို႔ျပင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ မ်ား၏ လစာ ကို ဗဟိုအစိုးရက ထုတ္ေပးမည္ျဖစ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္မႈအရလည္း ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ လက္ေအာက္ ၌ပင္ ထားရွိ မည္ျဖစ္သည္" ဆိုတာကိုး။ တိုင္းရင္းသားေတြမွာ သူတို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာင္းဆိုလာတဲ့ အခြင့္အေရး ေတြ ဘယ္ဆီေနမွန္းမသိေသးခင္ အစိုးရစစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ေနရမယ္ ဆိုေတာ့ အစုလုိက္ အျပဳံလိုက္ လက္နက္ခ်ခိုင္းတာနဲ႕ အတူတူျဖစ္ေနတယ္။ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းေပၚ ေသနတ္ေျပာင္း လွည့္ရမယ့္ အေျခအေနမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ရင္  လက္နက္ခ်တာထက္ကို ပိုဆိုးသြားၿပီ။ ေနာက္ၿပီး နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ရင္းတိုင္းမွာ အစိုးရ စစ္သား ေတြ လာထည့္ထားတဲ့အတြက္ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ လက္နက္အင္အား၊ လူအင္အား၊ ေလ့က်င့္မႈ၊ လႈပ္ရွားမႈ စတဲ့ အတြင္းေရးေတြကို အစိုးရစစ္တပ္ကို အကုန္ ဖြင့္ျပရတာနဲ႕ အတူတူပဲ။ ေနာင္ ႏိုင္ငံေရး ညွိႏႈိင္းတာ အဆင္ မေျပလို႕ မလဲႊသာ မေရွာင္သာ ျပန္တိုက္ ရမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ့္အေၾကာင္း အကုန္လုံး ရန္သူဖက္က သိၿပီး ျဖစ္ေနလို႕ ဒုကၡ ေတာ္ေတာ္ ေရာက္သြား ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကအိုင္ေအ၊　ဒီေကဘီေအ၊　မြန္ျပည္သစ္ပါတီ　စတဲ့　အပစ္ရပ္ အဖဲြဲ႕ေတြက နယ္ျခားေစာင့္တပ္ မလုပ္ပဲ ျငင္းဆန္ခဲ့ၾကတာပဲ။

ဒါဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႕ အစိုးရက ဒီလို စီစဥ္ရသလဲ။ "တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးကို တဖက္လွည့္နည္းနဲ႕ ၿဖိဳခဲြေခ်မႈန္းဖို႕ ၾကိဳးစားတာပါ" လို႕ ေျဖခ်င္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒီအေျဖ မွားတယ္လို႔ စာေရးသူ မေျပာလိုဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဒီအေျဖနဲ႕ ရပ္သြားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ mindset ကို နားမလည္ရာ ေရာက္ပါတယ္။ 

ဒီေနရာမွာ နည္းနည္း အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဖို႕ လိုလိမ့္မယ္။ ႏိုင္ငံတကာ တပ္မေတာ္ ေတြမွာ မရွိတဲ့ စည္းကမ္း တခု  ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွာ ရွိသတဲ့။ တစ္ပြင့္နဲ႕ အထက္ ျပန္တမ္း၀င္အရာရွိေတြဟာ တပ္တတပ္ မွာ (၃) ႏွစ္ထက္ ပိုမေနရ ဆိုတဲ့ စည္းကမ္းပဲ။ စည္းကမ္းအရ (၃) ႏွစ္ဆိုေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္နဲ႕ ေျပာင္းၾကရတာက မ်ားတယ္။ စစ္သက္ (၁၀)ႏွစ္ေလာက္ဆို ျမန္မာျပည္ ႏွံ႕သြားၿပီေပါ့။ 

ဒီစည္းကမ္းဟာ အက်ိဳးထက္ အျပစ္ကပိုမ်ားပါတယ္။ တပ္ ခဏခဏေျပာင္းၾကရတဲ့ အရာရွိေတြ ခမ်ာ ဘယ္ေနရာမွာမွ ေနသားက်ေအာင္ မေနရတဲ့အတြက္ နယ္ေျမကြ်မ္းက်င္မႈမရ၊ ကိုယ့္လက္ေအာက္က ရဲေဘာ္ေတြအေၾကာင္း၊ နယ္ေျမခံလူထုနဲ႕ ရန္သူအေၾကာင္းကို ေလ့လာခ်ိန္ မရၾကရွာဘူး။ အဲဒီလို နယ္ေျမ ကြ်မ္းက်င္မႈ မရွိတဲ့၊ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ေတြ အေၾကာင္းေရာ ရန္သူအေၾကာင္းေရာ ေကာင္းေကာင္းနားမလည္တဲ့ အရာရွိ အမိန္႕ကို နာခံရတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြဟာ မနာသင့္ဘဲနာ၊ မေသသင့္ဘဲေသ ဆိုတာမ်ိဳး မၾကာခဏ ၾကံဳၾကရတယ္။ 

ဒီအေၾကာင္းကို ကိုယ္တိုင္ ၾကံဳေတြ႕ ျဖတ္သန္းလာတဲ့ လက္ရွိ တပ္မေတာ္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ မသိဘဲ မေနပါဘူး။ ဒါဆိုရင္ ဒီစည္းကမ္း ဘာလို႕ တည္ျမဲေနသလဲ။ သမိုင္းေပး သင္ခန္းစာေၾကာင့္လို႕ ဆိုပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရး ရခါစ ေရာင္စုံသူပုန္ေတြ ထၾကြတဲ့ အခ်ိန္တုံးက တပ္မေတာ္ထဲက တပ္ရင္း လိုက္ ေတာခိုသြားတာ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေတာခိုတဲ့ကိစၥေတြမွာလဲ မ်ားေသာအားျဖင့္ တကယ္ ေတာခိုတာက  တပ္ရင္းမွဴး ျဖစ္ၿပီး လက္ေအာက္ခံ ရဲေဘာ္ေတြကေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ အမိန္႔နာခံ ရင္း သူပုန္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ကုန္ၾကရတာပါတဲ့။ အဲဒီအျဖစ္ကို သင္ခန္းစာယူၿပီးေတာ့ အရာရွိေတြ ကိုယ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္တဲ့ တပ္အတြင္းမွာ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ၾသဇာအာဏာ ထူေထာင္လို႕ မရႏိုင္ေအာင္ ဒီစည္းကမ္းကို လုပ္ထားခဲ့တာလို႕ ဆိုပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုယ့္တပ္ထဲက အရာရွိေတြကိုေတာင္ ခဏခဏ တပ္ေျပာင္းခိုင္းတဲ့ စည္းကမ္းမ်ိဳး က်င့္သုံးတဲ့ တပ္မေတာ္ဟာ နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ေတြကို တိုက္ရုိက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္မရဘဲ ဘယ္လို လုပ္ၿပီး ယုံၾကည္စိတ္ခ်ႏိုင္မွာလဲ။ အဲဒီလို ယုံၾကည္ စိတ္ခ်ႏိုင္မႈ မရွိတာေၾကာင့္ပဲ နယ္ျခား ေစာင့္တပ္ အစီအစဥ္ မေအာင္ျမင္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။

(လြတ္လပ္ေရး ေခတ္ဦးမွာ တပ္ရင္းမွဴး ေခါင္းေဆာင္မႈေနာက္လိုက္ရင္း စစ္သည္ေတြ သူပုန္ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ကုန္တာ အမွန္ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီျဖစ္ရပ္ကို ၾကည့္ၿပီး တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ သင္ခန္းစာ ယူခဲ့ပုံကေတာ့ မွားယြင္း တယ္လို႕ ယူဆပါတယ္။ တိုင္းျပည္တျပည္ရဲ႕ စစ္တပ္ဆိုတာဟာ မိုးက်ေရႊကိုယ္မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီတိုင္းျပည္ထဲက ျပည္သူ ျပည္သားေတြနဲ႕ပဲ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ၾကီးမားနက္ရႈိင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာေတြေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု အၾကား ညွိမရေအာင္ ကဲြၾကတဲ့ အခါ လူထဲကလူ၊ ျပည္သူထဲကျပည္သူသာ ျဖစ္တဲ့ စစ္တပ္ပါ လိုက္ကဲြရတာဟာ မဆန္းပါဘူး၊ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အျပစ္လဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ဒီလို မကဲြရေအာင္ ဆိုၿပီး စစ္တပ္နဲ႕ မသင့္ေတာ္တဲ့ စည္းကမ္းဥပေဒမ်ိဳးကို ထုတ္ျပန္က်င့္သုံးတာကေတာ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အမွား လုံးလုံး ျဖစ္ပါတယ္။

ပုံစံယွဥ္ျပရရင္ ဒီမိုကေရစီ ဘိုးေအၾကီး ျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ (၁၉) ရာစုတုံးက ေက်းပိုင္ ကြ်န္ပိုင္စံနစ္ ဆက္ထားသင့္မသင့္ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႕ ညွိမရေအာင္ သေဘာထားကဲြၾကတဲ့အခါ ေတာင္ပိုင္း ျပည္နယ္ေတြက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ခဲြထြက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္ၾကတဲ့အတြက္ စစ္တပ္ပါ (၂) ျခမ္းကဲြၿပီး ျပည္တြင္း စစ္ အၾကီးအက်ယ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ကာလ (၄) ႏွစ္အတြင္းမွာ ႏွစ္ဖက္စစ္သား ခန္႔မွန္းေျခ (၇) သိန္းခဲြ ေလာက္ က်ဆုံး ခဲ့ပါတယ္ (တိုက္ပဲြမွာ ပဲြခ်င္းၿပီး က်ဆုံးတာကိုက (၂) သိန္းေက်ာ္ ရွိတယ္၊ က်န္တာက ဒဏ္ရာရလို႔ တိုက္ပဲြဲ ၿပီးမွ က်ဆုံးတာ၊ ဒဏ္ရာကေန အဖ်ားအနာ ေရာဂါ၀င္ၿပီး ေသၾကတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ အရပ္သားေတြ ေသတာ မပါေသးဘူးေနာ္။ 

အဲဒီစစ္ပဲြမ်ိဳးနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာျပည္က ျပည္တြင္းစစ္ ဆိုတာ ၾကက္တိုက္ပဲြ သာသာပဲ ရွိတယ္)။ အဲဒီေလာက္ ၾကီးက်ယ္တဲ့ စစ္ပဲဲြအၿပီး  ႏိုင္ငံကို ျပန္ထူေထာင္ၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ အဓိက ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မႈေတြ လုပ္ၾကတာ ႏိုင္ငံေရးအပိုင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ လူသိအမ်ားဆုံးကေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမွာ ျပင္ဆင္ခ်က္ (၃) ခုထည့္ခဲ့တာပါ။ စစ္တပ္ကဲြတဲ့ ကိစၥမ်ိဳး ထပ္မျဖစ္ရေအာင္ အရာရွိေတြကို ခဏခဏ တပ္ေျပာင္း ခိုင္းတဲ့ စည္းကမ္းမ်ိဳးေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာလို ျဖစ္မလာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္  ႏိုင္ငံ ညီညြတ္မႈကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႕ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္တဲ့အတြက္ ကမၻာစစ္ (၂)ခု တိုက္ၿပီးတာေတာင္ အေမရိကန္စစ္တပ္ဟာ ညီညြတ္ဆဲပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ "ဒီလို စည္းကမ္းမ်ိဳး အျခားတပ္မေတာ္ေတြမွာ မရွိေပမယ့္ ဒီလို ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့အတြက္ (၁၉၈၈) အေရးအခင္း၊ (၂၀၀၇) သံဃာ့အေရးအခင္းမ်ိဳး ၾကဳံခဲ့တာေတာင္ စစ္တပ္ဟာ ညီညြတ္မႈ မပ်က္ခဲ့ဘူး၊ ဒါကိုက ဒီစည္းကမ္းရဲ႕ အက်ိဳးပဲ" လို႕ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေခ်ပခ်င္ပါလိမ့္မယ္။ မွန္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး။ ကိုယ့္တပ္ထဲ ညီညြတ္ေနရုံနဲ႕ မၿပီးပါဘူး။ တိုင္းျပည္သာ ေအးခ်မ္းညီညြတ္ေနမယ္၊ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာ ၾကီးၾကီးမားမား မရွိဘူး ဆိုရင္ အခု တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြဟာ လက္နက္မကိုင္ပဲ ေကာင္းေရာင္း ေကာင္း၀ယ္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္သူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ ၀ါသနာပါရင္ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ထဲမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ စစ္သားေကာင္းေတြ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ အဲဒီလိုလူေတြက လက္နက္ကိုင္ၿပီး ေတာ္လွန္ေနတယ္ဆိုတာ ကိုက တကယ္ရွိသင့္တဲ့၊ တကယ္ ရွိရမယ့္ ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ၾကီး အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကဲြေနတဲ့ သေဘာ ပါပဲ။)

အဲဒါဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္သင့္သလဲ။ တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရးေတြ အျပည့္အ၀ ရမွသာ တိုင္းရင္းသား အဖဲြ႕ေတြက လက္နက္ စြန္႕မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီ အခြင့္အေရးေတြ အျပည့္အ၀ ေပးႏိုင္ေအာင္ (၂၀၀၈) ဥပေဒကို ျပင္မွ ျဖစ္မယ္လို႕ ယူဆသူ မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုထိ ဘယ္သူမွ မျပင္ႏိုင္ၾက ေသးဘူး။ အဲဒီေတာ့ ထိုင္ေစာင့္ေနရမယ့္အတူတူ လက္ရွိ ဒီ ဥပေဒေဘာင္ထဲမွာပဲ လုပ္လို႕ရတာကို လုပ္ၾကရမွာပါ။ လုပ္လို႕ ရတာေတြ ရွိပါတယ္။

လက္ရွိအခ်ိန္မွာ လုပ္လို႔ ရတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား

ပထမဆုံးလုပ္သင့္တာက တိုင္းရင္းသားတပ္ဖဲြ႕ေတြကို လက္ရွိအေနအထားအတိုင္း နယ္ျခားေစာင့္ တပ္မ်ားအျဖစ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က အသိအမွတ္ ျပဳေပးဖို႕ ျဖစ္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဖက္က တံဆိပ္ ေလာက္ေတာ့ ေျပာင္းေပးရမွာေပါ့။ လက္ရွိ တိုင္းရင္းသားတပ္ဖဲြ႕ ေတြကို ေဟာသလို ကမ္းလွမ္း သင့္ပါတယ္။

"ဥပေဒအရ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ လက္ေအာက္ရွိမွသာ ဖထီးတို႕ တပ္က တရား၀င္မွာ။ ဒါေၾကာင့္ ဖထီး တို႕ကို နယ္ျခားေစာင့္တပ္အေနနဲ႕ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က အသိအမွတ္ျပဳေပးမယ္။ တံဆိပ္ေတာ့ ေျပာင္းတပ္ေပးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဖက္က ဖထီးတို႕တပ္ထဲ လာေရာက္စြတ္ဖက္တာ မရွိေစရဘူး။ ဖထီးတို႕ အရင္တုံးကလိုပဲ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ေနၿပီး ျပည္သူကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေပးပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္ကလဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပံ့ပိုးေပးမယ္။ တိုင္းရင္းသား အခြင့္ အေရးကိစၥ ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရး  ျပႆနာ ျဖစ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ေျဖရွင္းၾကပါေစ။ ႏိုင္ငံေရး ဖက္က ေျပလည္ရင္ တပ္ကိစၥက စီစဥ္ရတာ မခက္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးမေျပလည္ လို႕ ျပန္တိုက္ ခ်င္တယ္ ဆိုလဲ နယ္ျခားေစာင့္တံဆိပ္ျဖဳတ္ၿပီး မူရင္း တံဆိပ္ ျပန္တပ္တာ ငါးမိနစ္ မၾကာ ပါဘူး။"

တံဆိပ္ေျပာင္းရုံနဲ႕ ဘာထူးမွာလဲ ေမးစရာ ရွိတယ္။ သိပ္ထူးတာေပါ့။ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က နယ္ျခား ေစာင့္တပ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳလိုက္တာနဲ႕　တိုင္းရင္းသား　လက္နက္ကိုင္　အဖဲြ႕အစည္း ေတြေရာ　(ဥပမာ　KIA)၊　သူတို႕နဲ႕　ဆက္စပ္ေနတဲ့　ႏိုင္ငံေရးအဖဲြ႕အစည္းေတြပါ　(ဥပမာ　KIO) မတရားသင္း　ပုဒ္မနဲ႕ လြတ္ၿပီး　တရား၀င္　အဖဲြ႕အစည္းေတြ　ျဖစ္သြားၿပီ။ အဲဒီလို အေျခအေန ေရာက္တာနဲ႕ ထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ဖို႕ လုပ္ငန္းကို စလို႕ရၿပီ။ အဲဒီလုပ္ငန္းမွာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ စစ္ေရး ဆိုၿပီး (၃) ပိုင္းပါသင့္ပါတယ္။

တိုင္းရင္းသား တစ္ဦး

ဒီဆုိဒ္မွကူယူေဖာ္ျပသည္